21 dagen vegan

Zoals ik in mijn eerste post al vertelde ben ik dit jaar aan mijn vegan avontuur begonnen met behulp van het boek 21 vegan van Dr. Neal D. Barnard.th_21_dagen_vegan
Ik vond het een boek waar moeilijk door te komen was omdat het erg propagandistisch (is dat een woord?) geschreven is. Het is extreem Amerkikaans, dat zie je vooral aan de recepten, pannenkoeken voor het ontbijt worden gezond genoemd, en de tell sell achtige manier van verhalen. Daarnaast worden er erg veel gezondheidsclaims gemaakt die niet allemaal onderbouwd worden door bronnen die voortkomen uit wetenschappelijk onderzoek. Toch staan er ook veel recepten in die ik best gezond zou durven noemen en het is prettig dat je tijdens de 21 dagen dat je bezig bent elke dag een hart onder de riem gestoken krijgt door middel van de 21 verschillende verhaaltjes die daar voor zijn geschreven. Hierin staan bijvoorbeeld keukentips of tips om het vol te houden. Nou heb ik zelf geen moeite gehad om het vol te houden, maar ik kan me best voorstellen dat anderen dat wel hebben. Voor mij waren de “woorden van beroemdheden” iets wat ze best achterwege hadden mogen laten. Ik ga niet harder lopen omdat een beroemdheid dat zegt en ik ga ook zeker niet anders eten omdat een beroemdheid zegt dat dat moet. De motivatie moet denk ik echt van binnenuit komen, anders heb je sowieso niks aan dit soort boeken.
Ik wil het boek niet volledig afkraken, want ik ben er wel echt van overtuigd dat veganisme goed is voor je gezondheid. Het boek claimt echter dat het ook kanker kan genezen en dat vind ik gevaarlijk. Als je eenmaal ziek bent kan een aanpassing in je dieet ongetwijfeld heel erg veel voor je betekenen, maar ik ben ervan overtuigd dat gezondheid in geval van ziekte een combinatie tussen voeding en medische zorg vereist.

Dan even naar mijn 3 weken jubileum als veganist. Ik heb er dus totaal geen moeite mee gehad om het vol te houden, maar ik heb me niet gehouden aan de recepten en dagmenu’s uit het boek. Het zijn recepten die aardig wat bereiding nodig hebben en dat is nou eenmaal niet handig op je werk. Ook heb ik me niet aan het vetarme gedeelte gehouden. Ik geloof niet dat plantaardig vet zo slecht voor je is als dat dit boek wil beweren. In de afgelopen 3 weken ben ik wel bijna 2 kilo afgevallen. Het is niet veel, maar als het in dit tempo doorgaat ben ik daar al dik tevreden over (no pun intended). En eerlijk is eerlijk, ik ben gek op chips, vette olijven en stokbroodjes met lekkers en daar heb ik de afgelopen weken ook veel van gegeten. Het boek beloofd dat je als veganist barst van de energie, daar merk ik nog niet zoveel van. Wel is het zo dat ik de afgelopen maanden intens moe ben geweest en dat ik me sinds de afgelopen week iets energieker begin te voelen. Maar misschien mag ik ook geen wonderen verwachten in 3 weken, de effecten van een levenslang slecht dieet zijn natuurlijk niet over één nacht verdwenen. Ten slotte pijn. Het boek beloofd vele kwalen te verlichten of zelfs weg te nemen (denk aan hoofdpijn, buikpijn, gewrichtspijn enz.) In de afgelopen maanden had ik zeker 2 tot 3 keer per week enorme hoofdpijn. Vandaag heb ik voor het eerst sinds 3 weken hoofdpijn, een enorme verbetering dus. De buikpijn en misselijkheid die ik elke dag had en die me ’s nachts wakker hield is compleet verdwenen en daar ben ik toch echt wel ontzettend blij mee en het maakt me ook een veel prettiger mens.

Long story short ik ben blij 🙂

Bron afbeelding: http://tinyurl.com/azqdece

Advertenties

Vegan cupcakes (en pannenkoeken horror)

Ja, die bestaan en ze zijn heerlijk!
Deze week wordt mijn baby neefje geboren en om dat te vieren mag ik voor de visite cupcakes bakken. Een leuk alternatief op de ouderwetse beschuit met muisjes (die iedereen ondertussen wel een keer zat is volgens mij?). Het recept voor deze cupcakes is niet helemaal van mij, maar ik heb het wel gepimped en ik ga het deze week met jullie delen 🙂

Dan de pannenkoeken horror. Mijn soon to be baby neefje heeft ook al een grote broer en zus:
IMAG0842
Deze hebben afgelopen weekend bij ons gelogeerd en na een middag pret in de sneeuw en op de kinderboerderij was het tijd voor avondeten. Het was mijn beurt om te koken dus het moest iets vegans worden. Mijn nichtje had wel zin in pannenkoeken. In haar eetstoel zat ze in de keuken goed toe te kijken hoe dat nou precies moet, dat pannenkoeken bakken, want dat vond ze toch wel een hele ingewikkelde klus. Vervolgens bedacht mevrouw dat ze geen zin meer in pannenkoeken had en een boterham wou. Eenmaal aan tafel wou ze toch wel weer een pannenkoek, maar na één hap zat ze vol (jaja, maar een snoepje kon er nog wel bij). Kortom, wij zaten met een enorme stapel heerlijke pannenkoeken waar we de volgende dag ook nog mee konden ontbijten en die ook nog is een stuk gezonder zijn dan de ‘normale’ pannenkoeken 🙂

Gelukkig hebben we zelf nog geen kinderen, want ik vind het veel te leuk om te experimenten in de keuken en ik heb het idee dat kinderen dat niet kunnen waarderen. Daarnaast is het ook erg fijn om de vrijheid te hebben om te gaan en staan waar je wilt 🙂 Maar een weekend lekker moederen is af en toe wel fijn!

Mailtje

Afgelopen maandag opende ik mijn mailbox en daar zag ik een mailtje staan van T. via de vegan challenge met de volgende uitnodiging:

Hoi Laura,
 
Ik ben ook te vinden op de buddy finder. Vlak achter het *bleeep* in *bleeep*. Ik heb een vegan etentje georganiseerd voor een aantal mensen van de buddy finder die ook in Enschede wonen. K., L. en R.. Nu heb ik een afmelding ontvangen dus als je ook wilt komen eten zou dat gezellig zijn. Het etentje is a.s. donderdag al en begint om 6 uur bij mij thuis. Ik kook dan zelf en vraag een kleine bijdrage voor gemaakte kosten. Ik hoor graag van je of je er ook bij zult zijn.

Groetjes van T.

Ik had me net die dag aangemeld en vond het hartstikke leuk dat ik al zo snel een berichtje kreeg en dan is het ook nog meteen een uitnodiging voor een etentje 🙂

Ik reageerde meteen door op de reply knop te drukken om er vervolgens op woensdag achter te komen dat het een no-reply e-mail was. Dom, dom, dom. Toen ik daarachter kwam heb ik meteen een nieuw mailtje gestuurd en dat kwam gelukkig net op tijd binnen, anders was mijn plekje aan tafel naar een ander gegaan.

Gisteren was het zover en ik was bloednerveus, socially awkward als ik ben was dit toch wel een joekel van een stap voor mij, samen eten met volstrekt onbekenden bij iemand thuis! Gelukkig is het een hele gezellige avond geworden, hebben we lekker gegeten en veel gekletst. Het was voor mij een verademing om aan tafel te zitten met gelijkgestemden en is een keer niet uitgemaakt te worden voor

Mocht je ook enorm veel kritiek krijgen uit je omgeving dan is het ook echt een aanrader om een dergelijk clubje om je heen op te bouwen, want na zo’n avond weet je weer dat jij niet gek bent en dat jou keuzes heel belangrijk en oké zijn. En daarna laat je de kritiek van anderen ook weer een stuk makkelijker van je afgleiden 🙂

Bron afbeelding: http://tinyurl.com/b7qenbn

Een maand lang vegan

Vegan challenge

 

Vanaf 1 februari kan iedereen meedoen aan de vegan challenge.
De vegan challenge is een initiatief van de Nederlandse Vereniging voor Veganisme en stichting Viva Las Vega’s en daagt je uit om vanaf 1 februari 2013 en maand lang veganistisch te eten. Op het moment dat ik dit schrijf zijn er al 809 deelnemers die zich hebben aangemeld, maar dat kunnen er natuurlijk veel meer zijn! Wil je veganistisch eten, maar heb je geen idee hoe? Dan kan dit een mooie kans voor je zijn. Vorig jaar heb ik zelf mee gedaan en als je je aanmeld (dat kan hier: http://www.veganchallenge.nl/doemee/ ) krijg je elke dag een mail met tips en recepten en dergelijke over hoe je dat nou precies aanpakt. Daarnaast kun je ook op zoek naar een buddy met de buddy finder (hier: http://www.veganchallenge.nl/vegans-in-jouw-buurt/ ).

Ook dit jaar heb ik me weer aangemeld en wel als buddy. Dus wil je het is proberen en kun je wel een steuntje in de rug gebruiken meld je dan aan, want als je het samen doet is het nog leuker :). Zoek me op de buddy finder en stuur me een berichtje als je ergens een vraag over hebt, even niet meer weet waar je het voor doet, een positief woord of wat je dan ook maar nodig hebt. En als je veganisme een stap te ver vind, maar je zou wel is vegetarisch willen proberen mag je uiteraard ook contact op nemen 🙂

De wannabevegan

Heel heel heel recentelijk, nu 12 dagen geleden, ben ik als vegetariër (niet eens een echte want ik at vis) over gestapt naar het leven van een veganist. Dat heb ik niet zomaar gedaan, ik heb daar erg veel over nagedacht, gepraat, gelezen en van alles geproefd. En oja, ik heb het ook al is eerder geprobeerd (en gefaald). Dit keer ben ik echter wat meer vastbesloten en van plan het vol te gaan houden. Waarom? Al jarenlang merk ik dat mijn lichaam protesteert wanneer ik dierlijke producten eet in de vorm van extreme buikpijn, overgeven, hoofdpijn, misselijkheid en abnormale vermoeidheid. Zo’n 5 jaar geleden besloot ik daarom het vlees te laten staan. Dat hielp, ik was veel minder ziek en voelde me een stuk gezonder. Jammer genoeg, als je zo’n keuze maakt, zijn er in je omgeving altijd mensen die daar een mening over hebben en die je toch wat door de strot proberen te duwen. Want dat vegetarisme is toch maar een enge ziekte, mensen zijn immers gemaakt om vlees te eten! (Vele onderzoeken tonen inmiddels gelukkig wat anders aan.) Als compromis en om veel uitzichtloze discussies te voorkomen waarin ik mezelf moest verdedigen at ik dus wel vis. Hier werd ik gelukkig ook niet zo ziek van als van vlees. Toch zat het me niet lekker en vooral in de afgelopen anderhalf jaar kreeg ik steeds meer last van lichamelijke problemen. Jaren geleden was ik al is bij een voedingsdeskundige geweest en die wist mij te vertellen dat ik niet alleen het vlees moest laten staan, maar dat ik ook lactose intolerant ben. Dat betekende dus ook geen zuivelproducten meer. Daar had ik het moeilijk mee, want waar moest ik dat dan voor vervangen? Ik heb dat dus al die tijd nog wel gegeten, met als gevolg dat ik daar hoe langer hoe meer last van kreeg. Nachtenlang lag ik wakker van de buikpijn het maagzuur en in de extreme gevallen het overgeven. Afgelopen november was ik het zat en heb ik het boek “21 dagen vegan” van Dr. Neal D. Barnard gekocht. Ik heb in december de tijd genomen om het allemaal goed door te lezen, te experimenteren met verschillende voeding en mijn keuken inhoud aan te passen. Op 2 januari ben ik begonnen en ik weet niet of ik nu van binnen daadwerkelijk gezonder ben, maar ik heb als sinds de derde dag geen buikpijn meer gehad! Ik heb nog nooit in mijn leven (nee zelfs niet als kind) zo lang achter elkaar geen buikpijn gehad. Daarnaast is mijn humeur nu ook stukken beter te doen (pijn maakt je een chagrijn), ben ik minder vermoeid en voel ik me fitter. Ik geloof zelfs dat ik iets afgevallen ben 🙂

Als het allemaal zo goed gaat, waarom dan deze blog? Omdat ik het dit keer vol wil houden en schrijven helpt daar bij. Daarnaast komt er natuurlijk veel meer kijken bij het veganisme dan alleen je gezondheid, zo heb ik me ook verdiept in de gruwelen van de bio-industrie de wereldhonger en de combinatie van sporten en een veganistische leefwijze ook daar geef ik graag mijn visie op. Daarnaast wil ik graag een steun zijn voor beginnende vegetariërs en veganisten (of juist mensen die het al heel lang zijn, maar die het er bijvoorbeeld moeilijk mee hebben), want of je het nou leuk vind of niet, om de een of andere reden zullen mensen in je omgeving zich aangevallen/beledigd voelen door jou persoonlijke keuzes en dat ga je merken. Zo ben ik door familieleden al uitgemaakt voor extremist en een bekende moordenaar die toevallig ook veganist is en wordt mijn vriend constant gevraagd of hij nog wel vlees mag eten (even voor de duidelijkheid ik vind dat iedereen zijn eigen keuzes moet maken en dat verboden opleggen over het algemeen averechts werken. In onze koelkast ligt dus vlees en zuivelproducten). Op deze blog wil ik het hebben over hoe je daarmee om kunt gaan, hoe je het vol kunt houden en hoe je bepaalde gelegenheden doorstaat. Ik wil bijvoorbeeld graag trouwen, maar hoe doe je dat dan met het eten? En natuurlijk wil ik recepten delen 🙂

Ik sta ook enorm open voor suggesties, is er iets dat je besproken zou willen zien laat het dan weten in de comments 🙂 Een reactie op dit bericht, een vraag of een mening is natuurlijk ook altijd welkom, ik lees het graag!