Waarom je nooit op dieet moet gaan

Het is vandaag 18 januari, dat betekent dat we al weer een goede twee weken in het nieuwe jaar zitten. Elk jaar maken miljoenen Nederlanders goede voornemens, en als we kijken naar de statistieken uit het verleden hangt het merendeel van deze goede voornemens al weer aan de wilgen.
Eén van de meest voorkomende goede voornemens uit de afgelopen decennia is afvallen. En dat betekent dat elk jaar in januari een heleboel mensen op een radicale manier aan het diëten gaan.
Ik vind dat je dat niet moet doen. Binnen enkele weken stoppen ze er alweer mee omdat het niet vol te houden is, het verloren gewicht komt er weer aan met vaak zelfs nog wat extra grammetjes of zelfs kilo’s extra en deze mensen wachten het jaar weer rustig af tot het moment dat ze weer goede voornemens kunnen maken. Het enige goede hieraan is dat de dieetindustrie elk jaar in januari een financiële boost meemaakt, maar daar wordt jij als gefrustreerde diëter niet blij van lijkt me.

Bron

Ook ik ben jaren achter elkaar in deze valkuil gestruikeld. En hoewel ik het meerdere malen een aantal maanden vol heb gehouden ben ook ik er altijd zwaarder van geworden en heb ik er geen enkele gezonde gewoonte aan over gehouden. En dat komt omdat je door te diëten ook echt geen enkele gezonde gewoonte aan leert. Maar we willen nu eenmaal allemaal leuk gevonden worden, en de norm in onze cultuur lijkt zo te zijn geworden dat leuk gelijk staat aan slank. Net zoals dat mooi gelijk staat aan slank. En dat terwijl bijna iedereen prachtige volle mannen en vrouwen kent, en dan bedoel ik niet alleen celebrity’s zoals Beyonce en Kim Kardashian maar ook mensen in je eigen omgeving. Echt waar, kijk maar is goed. Als je die gekke normen even laat voor wat ze zijn en daaraan voorbij kunt kijken zul je zien dat elk mens iets moois heeft, ongeacht wat zijn of haar gewicht is.

In de afgelopen jaren ben ik niet meer op dieet geweest. En hoewel ik wat te zwaar ben, heb ik door bewust te eten wel gezonde gewoontes aangeleerd. Dat kunnen kleine dingen zijn, zoals elke ochtend ontbijten. Maar ook heb ik geleerd hoe ik gezonder kan koken. En uiteindelijk val ik wel af, het gaat alleen langzamer dan met een (crash)dieet. Echter is bij mij het resultaat wel blijvend! Het verschil met een dieet is dat bij een gezond eet en beweegpatroon je lichaam zelf de balans op zoekt en daarmee ook het gewicht dat het beste bij jou past. En als dat voor mij resulteert in een maat 40 in plaats van de door velen felbegeerde 36, wat dan nog? Uiteindelijk is de balans in je lichaam aanwezig en dat is zoveel belangrijker dan een getal dat je hebt leren begeren vanuit opgelegde maatschappelijke normen.

Wat ik nog veel belangrijker vind is het mentale deel dat bij diëten hoort. Veel mensen lijken dit te vergeten: Jij bent niet je lichaam. Je lichaam is slechts een omhulsel voor jouw gedachten, ideeën, emoties en alles wat jou maakt tot wie je bent. En wat ook vaak vergeten wordt is dat voeding hier veel invloed op heeft. Als je gezond gaat eten zul je na een tijdje ervaren dat je je prettiger gaat voelen op het mentale vlak. En dat zul je naar verloop van de tijd aan de buitenkant gaan zien. Je verandert dus letterlijk van binnenuit. Je vind de mentale balans en je lichaam vind vanzelf zijn fysieke balans.

Ik probeer hiermee niet te zeggen dat je niet moet afvallen wanneer je veel te zwaar bent. Ik ben me ervan bewust dat overgewicht een groot gezondheidsgevaar vormt en de plaag van onze tijd is, maar ik ben van mening dat je er wel anders tegen aan kunt leren kijken waardoor je je een leefstijl eigen kunt maken die zowel mentaal als fysiek helemaal bij jou past en die je daardoor vol kunt houden. En ten slotte denk ik dat we onze normen aan moeten leren passen, want ook graatmager zijn heeft gezondsheidsrisico’s. En wanneer er, zoals nu steeds vaker gebeurt, mannen en vrouwen met een meer voorkomend postuur in tijdschriften staan we ze gewoon models in plaats van ‘plus-size-models’ gaan noemen ontstaat er misschien zelfs wel een verplaatsing van wat we als maatschappij hebben leren zien als mooi.

Hoe kijken jullie hier tegen aan en wat zijn jullie ervaringen?

Advertenties

Blue monday

Aanstaande maandag is het blue monday, statistisch gezien de meest deprimerende dag van het jaar. Dat wordt tenminste beweert. In werkelijkheid is dat natuurlijk helemaal niet zo, blue monday is ooit “uitgevonden” door een PR bureau en vervolgens is een professor ermee aan de haal gegaan. En tja, dan doet de media verder zijn ding en ontstaat een nieuwe vastgeroeste mythe in de samenleving.

Toch heb ik het idee dat de winterdip me ineens met een record tempo in begint te halen. Tot op heden heb ik er elk jaar nog één van flink formaat gehad, maar dit jaar dacht ik de dans te ontspringen. Misschien is mijn opkomende dip een voorbode van de winter die er dan nu misschien toch nog aankomt? Daar zou ik dan wel weer enigszins blij van worden. Stel je voor, een dik pak sneeuw terwijl de dagen alweer langer worden! Heerlijk buiten wandelen, zonlicht absorberen dat op de sneeuw reflecteert. Een betere kuur tegen de winterdip bestaat denk ik niet. Maar tot die sneeuw valt zou ik het liefst in bed blijven liggen. Of zou dat toch ook een beetje komen door faalangst voor de tentamens die er in sneltreinvaart aankomen?

Zelfs als psycholoog (in de dop) vind ik het altijd moeilijk te zeggen wat je in dit soort situaties het beste kunt doen, want dat is toch voor iedereen een beetje anders. Bij mij is het vaak zo dat ik het wel aan voel komen, ongeveer een week van te voren barst ik ineens van de energie, heb ik duizend-en-één goede ideeën en bijna geen slaap nodig en dan pats boem daar is het gat. Die dagen waarop ik me zo voel zijn eigenlijk de dagen waarop ik dan zoveel mogelijk structuur aan moet brengen of vasthouden (en al die ideeën maar lekker laten gaan, want ik ga er dan ook direct mee aan de slag en een week later levert dat dikke vette stress op omdat het veel te veel hooi op mijn vork blijkt te zijn). Wat ik omschrijf lijkt enigszins op een bipolaire stoornis, maar ik verzeker je, dit is op z’n max dan een manie-light. Want een echte manische episode hoop ik nooit mee te maken, het dal dat daarna komt lijkt me verschrikkelijk. Vaak komt de dip als er dan een paar dingen achter elkaar misgaan, er komt een druppel die de emmer doet overlopen en ja, dan is het mis. Maar ook dan helpt het me enorm om vast te houden aan structuur en uitdagingen niet uit de weg te gaan. Want het blijkt vaak dat je meer kunt dan je denkt, en na het uitgaan van de uitdaging ben je vaak weer trots op jezelf.

En soms, heel soms, trek ik alle gordijnen dicht, zet de deurbel en mijn mobiel uit en ga lekker in mijn pyama en slaapzak de hele dag op de bank liggen series kijken. Want ook dat helpt 🙂

Hebben jullie ook wel is last van een (winter) dip? Wat doen jullie om hier doorheen te komen? Of doe je er juist helemaal niks aan?

Half way there (nouja, op 1/3)

Eerder deze maand begon ik aan twee challenges van mijn Day Zero project, namelijk een maand lang géén suiker eten en een maand lang elke dag yoga doen. En vandaag zit ik op de tiende dag en is dus een derde van deze uitdagingen alweer achter de rug!
Vandaag ga ik het alleen over de suikerloze maand hebben, over de yoga komt nog een andere blog.

Ik moet zeggen dat het me tot nu toe verschrikkelijk meevalt. Van te voren had ik allerlei recepten opgezocht van suikervrije lekkernijen, maar ik heb het nog niet echt nodig gehad. Ik ben vanzelf ook een stuk gezonder gaan eten (veel groente en fruit) en ik denk dat mijn lichaam daar best tevreden mee is.
Verder denk ik dat het ook echt helpt dat ik vrij duidelijk heb voor mezelf waarom ik geen suiker wil eten en daar veel over lees en als ik toch cravings krijg zoek ik op wat suiker allemaal met je lichaam doet en waarom het slecht is. Zo vond ik dit hele leuke filmpje dat vertelt wat suiker in je lichaam en brein doet en waarom het zo verslavend kan zijn.

Voor iedereen die het ook probeert en die er meer moeite mee heeft als ik (wat ik me overigens heel goed voor kan stellen, ik ben zwaar verbaasd dat ik nog geen gigantische cravings heb gehad) hier een aantal recepten die ik op had gezocht en waar ik heel benieuwd naar ben:

Raw carrot cheesecake van Healthful Pursuit

Nut free mango lime pies van Love Raw

Raspberry squares van Without Adornment

Ziet er goed uit he?
Welke goede voornemens of challenges hadden jullie en hoe gaat het daarmee?

Een feestelijk randje

Jaaa, vandaag is deze blog precies 1 jaar oud!

1 jaar!

Om dat te vieren startte ik 6 januari deze winactie. En zoals beloofd maak ik vandaag de winnaar bekend:
winnaar

Chanoe van Divinevitalityy, gefeliciteerd! Jij krijgt het Lavera pakket. Stuur je me even een berichtje met je adres? Dan stuur ik het zo snel mogelijk naar je toe.

Verder heb ik voor deze dag geen bijzondere post gepland, maar ik wil wel even zeggen dat ik het superleuk vind dat jullie mijn blog lezen, bedankt daarvoor 🙂

Later deze week ga ik nog wel bloggen over mijn sugarfree challenge en ik heb nog wat lekkere recepten voor jullie. Zijn er nog dingen die jullie in het komende jaar graag zouden willen lezen? Bijvoorbeeld meer recepten (of juist minder) of reviews van boeken/films/sporten/noem maar wat? Ik ben erg benieuwd naar jullie ideeën zodat ik het komende jaar de blog nog interessanter kan maken voor jullie! Laat het maar weten in de comments of via Facebook of Twitter.

Shepherd’s Pie (net echt!)

Dit gerecht at ik voor het eerst op tweede kerstdag, maar toen vond ik dat het nogal wat aan smaak miste. Deze week heb ik er mee geëxperimenteerd en ik denk dat het zo lekker is geworden dat je er vleeseters mee voor de gek kunt houden.
Helaas ben ik vergeten om foto’s te maken (het was al op voordat ik er aan dacht), dus qua vormgeving verdient deze blog geen schoonheidsprijs maar je moet me maar gewoon geloven als ik zeg dat het supersupersuper lekker is en je het echt zeker weten een keer moet proberen!

Shepherd’s pie
Voor 4-6 personen

Ingrediënten
– olijfolie
– 1 teen knoflook
– 3 laurierblaadjes
– 1 theelepel gemalen kruidnagel
– 1 eetlepel tijm
– gehakt kruiden
– 1 flinke winterpeen
– 2 uien
– 2 preien
– 180 gram vegan rulgehakt
– 1 blik linzen (uit laten lekken)
– 1 pak tomatenblokjes
– 700 gram aardappelen
– vegan boter
– paneermeel

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 180 graden.Snijd de winterpeen in de lengte door en snij vervolgens in plakjes. Snij de prei in ringen en snipper de uitjes. Schil de aardappels en breng ze aan de kook en kook goed gaar. Vang bij het afgieten wat van het kookvocht op in een pannetje. Zet twee pannen op het vuur en verwarm in beide pannen een scheut olie. In één pan fruit je de ui. Als de ui glazig begint te worden voeg je de knoflook, wortel en tijm toe. Roerbak dit 6 minuten. In de andere pan bak je het rulgehakt, waarbij je naar smaak gehakt kruiden toevoegt. Doe de prei bij de wortels en bak dit nog een minuut mee. Doe vervolgens het rulgehakt, de linzen, de tomatenblokjes, laurierblaadjes en kruidnagels erbij en roer goed door. Doe een deksel op de pan en laat op laag vuur 15-20 minuten sudderen. Breng ondertussen het kookvocht van de aardappels aan de kook en smelt hier 25 gram boter in. Voeg naar smaak peper en zout toe. pureer de aardappels en voeg zoveel van dit mengsel toe als dat je lekker vind (hoe meer hoe smeuïger). Wanneer de kooktijd voorbij is verwijder je de laurierblaadjes uit de pan (tenzij je het niet erg vind als je deze tijdens het eten tegenkomt, dan kun je ze voor extra smaak rustig laten zitten) en doe je het mengsel in een grote ovenschaal. Spreid hierover heen de aardappelpuree uit en strooi hierover paneermeel. Verdeel er wat kleine klontjes boter over en zet het in de over. Na 25 minuten is je pie klaar.Enjoy!