Winactie Slow!

Jaaa een nieuwe winactie, ik word daar altijd zo blij van. Krijgen is leuk, maar geven is soms nog veel leuker, en in dit geval is het voor mij dubbel leuk, want ik heb wat gekregen én ik mag wat weggeven.

Twee weken geleden schreef ik al dat ik uitgenodigd was voor de boeklancering van Slow! door de mensen van Versapers. Daar kreeg ik een exemplaar van het boek mee naar huis. Inmiddels heb ik de tijd gehad om er in te lezen en nu mag ik een exemplaar van het boek weggeven aan één van jullie! En daar ben ik erg blij mee, want dit boek gaat iemand helpen weer een stukje gezonder te worden en belangrijke dingen te leren over voedsel, en dat is iets wat ik heel belangrijk vind.

Slow

Waarom wil je Slow! winnen? Allereerst omdat het design van het boek hartstikke mooi is. Het boek barst van de mooie plaatjes zoals deze (die ik helaas even niet zo mooi op de foto kreeg):

IMG_0840

Maar mooie plaatjes en een fijne lay-out maken natuurlijk nog geen goed boek. Gelukkig is de inhoud ook helemaal oké. Het boek geeft erg veel nuttige informatie over voeding (niet alleen maar over sapjes), de verschillende machines die je kunt gebruiken (slowjuicer, sapcentrifuge, blender, enz.) en hoe je dat nou eigenlijk doet, zo’n sapje maken. Overigens zijn de recepten volgens mij ook prima geschikt voor de sapcentrifuge en een groot deel waarschijnlijk ook wel voor de blender, dus heb je geen slowjuicer? Wees niet getreurd, dit boek is voor bijna iedereen.

Slow! collage

Wat ik zelf het grootste pluspunt vind aan dit boek is dat de recepten ingedeeld zijn per seizoen. In elk seizoen word gebruik gemaakt van de groenten en fruitsoorten die de natuur op dat moment te bieden heeft. Dit is goed voor het milieu, omdat dit vaak betekent dat je lokale producten kunt kopen die dus voor veel minder CO2 uitstoot zorgen dan producten die uit verre landen hiernaartoe vervoerd moeten worden. Daarnaast zijn producten uit het seizoen vaak goedkoper, dus het is ook nog is prettig voor je portemonnee.

groen

Een ander pluspunt van dit boek is dat ze ook suggesties geven voor wat je met de pulp kunt doen. Ik voer dit meestal aan mijn wormen zodat ze er compost van kunnen maken, maar heel veel mensen gooien dit gewoon weg. Dat is natuurlijk hartstikke zonde, omdat ook dat pulp nog over heel wat voedingsstoffen beschikt. In het boek staan recepten die je kunt maken met het pulp, bijvoorbeeld lekkere smeerseltjes voor op brood, maar ook deze leuke groene pannenkoekjes staan erin.

Wil jij dit boek graag winnen? Dat kan! (duh). Wat moet je doen? Laat een comment achter en vertel waarom jij wil winnen. Geef vervolgens op de rafflecopter link hieronder aan dat je dit gedaan hebt (even op de link klikken en invullen welke acties je gedaan hebt dus). Je kunt ook extra kansen verdienen om te winnen door te tweeten over deze winactie, mijn twitter account te volgen, of mijn Facebookpagina te volgen. Deze opties kun je ook allemaal aangeven in rafflecopter. Voor elk van deze acties krijg je 1 extra winkans. Volg je me al op Twitter of Facebook? Dan hoef je dat niet nog een keer te doen en kun je dat aangeven in de rafflecopter.

De winactie loopt vanaf vandaag tot en met 6 februari 12:00, daarna zal ik een winnaar bekend maken.

a Rafflecopter giveaway

Pinterest Friday: Hugel kultur

In deze post kan ik het hebben over twee van mijn favoriete dingen in het leven, namelijk Pinterest én moestuinieren! Deze Pinterest Friday gaat namelijk over Hugel Kultur! Dat kent iedereen natuurlijk, toch?

Grapje hoor, ik kan me heel goed voorstellen dat je dit niet kent, maar voor iedereen die zelfs maar een klein beetje interesse heeft in gezond eten, (moes) tuinieren of misschien zelfs het wereldvoedselprobleem denk ik dat dit filmpje dat ik vond op Pinterest heel interessant is. En gelukkig duurt het niet lang!

Hoe gaaf is dat!
Ik heb dit zelf niet in mijn tuintje hoor, maar ik ben wel van mening dat een (moes)tuin zo dicht mogelijk bij de echte natuur moet zijn als mogelijk. Dat wil zeggen dat ik denk dat je niet alles in aparte stukken moet verdelen waarbij je een paar vierkante meter met kolen hebt en dan een paar vierkante meter met bonen enz.. In de natuur groeit namelijk ook gewoon alles door elkaar, en dat heeft zo zijn redenen. Zo voorkomt diversiteit plagen en is er dus altijd wel iets te eten, maar veel planten helpen elkaar ook in hun groei of verdediging tegen vervelende insecten. Ik denk dat ik nu op een hele simpele manier permacultuur heb uitgelegd. Hugel kultur is dan denk ik de upgrade van permacultuur en Sepp Holzer (die lichtelijk verheerlijkt wordt in het filmpje, blegh) geeft daar nog weer zijn eigen twist aan.

Van Sepp Holzer weet ik niet veel, behalve dat hij een of andere permacultuur master schijnt te zijn (het internet staat vol over hem hoor, maar bijna allemaal op de vererende manier zoals in het filmpje, dus dat leest niet zo lekker) en wat ik ooit is in een workshop heb gehoord. Hij schijnt zaden van allerlei soorten door elkaar te mixen en dan gewoon uit te strooien over het land als een soort survival of the fittest race voor groente en fruit. Het idee hier achter is dat planten die op een bepaald stuk de juiste voedingsstoffen én partners hebben (andere plantensoorten die behulpzaam kunnen zijn) zo de beste manier van overleven hebben en een rijke oogst zullen geven. Ik vind dit een heel leuk idee, en ik zie er zeker wat in, maar ik concludeer hieruit dan ook maar meteen dat Sepp Holzer wel een stinkend rijke man moet zijn. Zaden zijn namelijk best duur, en als ik zomaar al mijn zaden door elkaar hussel en in de tuin gooi moet je een dokter bellen want dan heb ik op zijn minst een zonnesteek.

Kringloop happiness

Afgelopen vrijdag had ik een belangrijk tentamen. Zo belangrijk dat als ik het niet gehaald heb ik niet verder mag met mijn opleiding. Best belangrijk toch?

Het vak waar het om gaat is inferentiële statistiek, ook wel bekend als de grootste nachtmerrie voor veel studenten. Ook voor mij. Dit is dan ook al de derde keer dat ik dit tentamen gemaakt heb. De vorige twee keren haalde ik het net niet, en nu de druk dit keer zo hoog lag sloeg de faalangst extreem hard toe. Ik had enorm goed geleerd en had alles onder controle. Totdat ik daar met het tentamen voor mijn neus aan dat veel te kleine tafeltje zat. Hallo black-out! Ook heel onhandig tijdens zulke stress tentamens: surveillanten die hardop met elkaar staan te praten aan je tafeltje. Meerdere keren en minuten lang. Of dames die op enorm tikkende hakken honderd keer voorbijlopen, met de deur slaan en je dan stom aankijken als je zucht. Of dat ik stik in mijn water (echt! Ik was zo zenuwachtig dat ik niet meer normaal kon drinken. Gelukkig had 1 van die vervelende surveillanten keelsnoepjes bij zich waardoor mijn hoest en proest bui weer snel over was.).

Ik heb natuurlijk mijn best gedaan om er wat van te maken, maar toen de deur van het lokaal achter me dicht viel realiseerde ik me gelijk al drie fouten die ik gemaakt had (ja, buiten dat lokaal, zonder faalangst is de kennis er ineens wel. Bedankt brein). Terug gaan mag natuurlijk niet, dus dat zijn al drie punten die ik mis, best veel op een tentamen met nog geen 30 vragen. Een vriendin van mij moest het tentamen ook maken en zit in dezelfde situatie, als ze niet geslaagd is mag ook zij niet meer verder studeren.

Jullie begrijpen wel, wij voelden ons zo rot dat we er beroerd van werden. We hadden elkaar even niks te zeggen en zaten te malen over die nare toets en onze mogelijke toekomt als ongediplomeerde putjesschepper (nee hoor, we hebben allebei al een HBO diploma, iemand wil ons vast aannemen). En wat helpt nou beter dan iets leuks voor jezelf kopen! Maarja, met een klein budget is dat best lastig. Gelukkig barst deze stad van de kringloopwinkels, dus wij wisten waar we heen moesten.

Ik ben niet de eerste blogger die over kringloopschatten schrijft, en ik zal ook vast niet de laatste zijn, maar hoe kan het ook anders? Niks is zo fijn als enorm leuke dingen kopen voor heel weinig geld!

We bezochten twee kringloopwinkels. In de eerste, een vestiging van het Goed, hebben ze een hele fijne boekenafdeling. Ik ben hier nog nooit de deur uit gegaan zonder een stapel boeken.

Ik kocht er deze boeken:

IMG_0803

IMG_0805

IMG_0810

Het komende halfjaar heb ik geen vakken. Als ik het tentamen gehaald heb beginnen mijn lessen pas weer in november, dus een stapeltje boeken is nooit weg. En vrijdag was ik in een stemming waarin ik dacht dat ik het hele weekend verstopt onder de dekens zou liggen lezen. Daarom kocht ik een lekker dik fantasy boek van Robert Jordan. Het is deel I uit een lange serie. De rest van de serie stond er ook, maar ik wil eerst kijken of ik dit leuk vind. Kenners zijn er enthousiast over dus ik ben benieuwd. Het tweede boekje kocht ik omdat mijn hoofd alweer vol zit met alles wat ik dit jaar ga zaaien voor mijn moestuin. Ik heb mijn jaarplan al klaar en als er niks fout gaat heb ik er dit jaar ook daadwerkelijk tijd voor. Dit boek kon ik dus gewoon niet laten staan.
Het derde boek is om mijn steeds groeiende collectie boeken over psychologie en alles wat daarbij hoor aan te vullen. Ja, ik ben één van die enge mensen die voor de leuk dit soort dingen leest, ook als er niks geleerd hoeft te worden voor een tentamen. Ik kan er niks aan doen, pscyhologie is gewoon een passie voor me (en daarom zou ik extra verdrietig zijn als ik dit vak niet gehaald heb).

Ik ging eigenlijk naar deze kringloop omdat ik op zoek was naar een typmachine. Die zoek ik al een tijdje, maar ik heb telkens pech, ook hier weer. Maar met deze stapel boeken was ik ook al heel tevreden. Maar in de tweede kringloop winkel zag ik ineens mijn typmachine ergens op een tafeltje staan!

IMG_0794

Nouja, het was hem niet echt helemaal. Het zit zo, als kind (en volgens mij nog tot ver in mijn tienertijd) dacht ik dat ik een beroemde boekenschrijfster zou worden. Ik had een knalgele typmachine van Brother en ik tikte hier honderden verhaaltjes op uit. Op een gegeven moment is het apparaat in een van de vele opruim buien van mijn moeder uit huis verdwenen en dat heb ik altijd jammer gevonden. Maar daar, in de kringloopwinkel, zag ik ineens mijn mooie zwarte koffertje staan. Ik maakte hem open en zag precies mijn typmachine, maar dan in het zwart. Die kon ik natuurlijk niet laten staan. Voor €7,50 nam ik hem mee. Afgelopen weekend heb ik hem helemaal gepoetst en hier en daar gerepareerd. Nu hoeft er alleen nog maar een nieuw lint in en dan is hij klaar voor gebruik!

Het laatste dat ik kocht was dit schaaltje voor kiemgroenten zoals tuinkers, van Dille en Kamille.

Ik heb er al zo een in huis, maar ik vond één eigenlijk te weinig. Ik vind ze alleen nieuw best prijzig, maar bij de kringloop kostte hij maar €1,50. Ik heb hem thuis meteen afgewassen en hij staat nu in de vensterbank van mijn studeerkamer, en er groeit al tuinkers in.

Foto credits: Dille en Kamille

Konijnenliefde op het eerste gezicht

Het is woensdag! Dat betekent dat we precies op de helft zitten tussen het afgelopen weekend en het komende weekend. En mijn afgelopen weekend was tof!

6 Weken geleden is mijn lieve kleine bunny Bram gecastreerd omdat ik het nogal zielig voor hem vond dat hij alleen in zijn kolossale megahok woonde. En omdat ik voor hem wel een lief vriendinnetje, maar geen 1000 babynijnies wou moest het gebeuren.

BramBrammetje 🙂

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover dat Bram een vriendinnetje uit mocht zoeken. Door de sneeuw reden we naar Oldenzaal, waar asiel Goofy zit. Goofy is een asiel dat alleen konijnen en cavia’s opvangt. Ze hebben daar veel kennis van konijnen en geven bijvoorbeeld geen konijn alleen mee, omdat konijnen het liefst in koppeltjes leven.

We mochten bij Goofy een schuur in die helemaal vol stond met konijnen en er werd ons gevraagd of we voorkeur voor een konijn hadden. Ik had natuurlijk al wel even op de website gekeken welke konijnen er zaten, maar het is moeilijk kiezen hoor. Ik vind het vooral belangrijk dat de konijnen het samen leuk hebben, en hoe een konijn er dan uit ziet maakt me niks uit, maar hoe kan ik nou aan de buitenkant zien welk konijn aardig gaat zijn voor Bram? Gelukkig loste dit probleem zichzelf op. De dames die ons hielpen zetten midden in de schuur een ren op en daar werd Bram in losgelaten. Ik schrok wel even, want Bram is een dwergkonijn en nu ik hem hier tussen de gewone konijnen zag werd ik even bang dat hij helemaal geen maatje zou vinden. De kleinste konijnen die er zaten waren toch allemaal nog zeker een keer zo groot als Bram! Maar volgens de dames zou dat geen probleem zijn. En inderdaad, ik hoefde niet eens meer te vertellen met welk konijn ik het wilde proberen, Bram stond meteen bij een van de dames aan de tralies, en ook zij sprong van enthousiasme in het rond. Deze dame, in het asiel Tessa genaamd, werd bij Bram in de ren gezet en binnen enkele seconden was duidelijk dat het een match was, hoera! Dat Tessa de zelfde tekening heeft als Bram is puur toeval, maar ik vind het wel heel leuk.

Eenmaal thuis bleek het ook gelijk goed te gaan. De asieldames waarschuwden ons dat er nog wel wat gevecht kon voorkomen, maar meer dan achter elkaar aanrennen, elkaar wassen en lekker tegen elkaar aanliggen heb ik ze niet zien doen. De dame is nog wel een beetje schrikkerig af en toe, maar ze is gek op een aai. Alleen een foto zit er nog even niet in, want ze is veel te druk met alles onderzoeken, dus ik heb heel veel foto’s van een konijn dat de andere kant opkijkt, haar hoofd in een tunnel of huisje steekt, of net uit beeld verdwijnt omdat ze schrikt van de kat die mauwend voorbij komt. Gelukkig vond ik een mooie foto van haar op de website van Goofy:

De dame is voorlopig nog naamloos, want ik vind Tessa geen leuke naam voor dit konijn. Ik twijfel nu tussen Lisa, Babs en Bunny Galore. Die laatste is wat extravagant (*kuch kuch*), maar ik kwam erop omdat we Bram eigenlijk nog nooit Bram hebben genoemd, maar altijd nijntje of konijnie. Als ik haar omdoop tot Bunny Galore is het ene konijn Bunny en de andere Nijntje, dat leek me wel grappig. Weten jullie nog een leuke naam voor dit konijn?

Voorlopig wonen de konijntjes nog bij ons in huis, maar omdat we een mooie grote tuin hebben vind ik het leuker voor ze als ze buiten kunnen wonen. Daarom gaan ze vanaf het voorjaar wennen aan het buitenleven door geleidelijk steeds wat meer buiten als binnen te zijn, en daarvoor staat dit awesome konijnenkasteel al voor ze klaar:

IMG_0792

We zijn afgelopen weekend niet alleen maar druk geweest met de nijnies, we hadden ook nog tijd om lekker in de sneeuw te spelen en een hele gave sneeuwpop te maken:

IMG_0789

En ik hoorde dat er komend weekend nog veel meer sneeuw komt, jeej!

Foto credits: 2

Sapvasten, I did it!

Inmiddels al weer ruim een maand geleden. Ik had Fat, sick and nearly dead gekeken en deed hier in mijn post daarover wat onbeproefde uitspraken, zoals dat je nooit genoeg vetten binnen kon krijgen tijdens het sapvasten, of dat je het zeker niet langer dan een paar dagen moet doen. Omdat ik vind dat je zulke uitspraken eigenlijk niet kunt doen als je het niet geprobeerd hebt heb ik in december, vlak voor kerst, 7 dagen gesapvast (dat is de voltooid verleden tijd van sapvasten toch?).

Mijn eerste zorg was dus dat ik niet voldoende vetten binnen zou krijgen. Gelukkig kan een slowjuicer noten verwerken, in tegenstelling tot een sapcentrifuge zoals die gebruikt werd in de documentaire. Ik heb daarom een aantal sapjes gemaakt van geweekte amandelen, maar ook van avocado’s. Het zijn dan niet heel veel verschillende vetten die je binnen krijgt, maar het is beter dan helemaal niks. Mijn tweede zorg was dat het al na een paar dagen geen gezondheidsvoordeel meer op zou leveren, maar juist een nadeel. Om dit te testen zou ik het dus zeven dagen vol moeten houden. Ik perstte meerdere liters sap per dag, zodat ik altijd een sapje kon nemen wanneer ik trek had. Ik heb mezelf geen restricties gegeven in de vorm van een maximaal aantal sapjes per dag of op vaste tijden een sapje nemen. Want om het vol te houden moet het vooral ook makkelijk zijn. Verder stapte ik elke dag op de weegschaal, wanneer ik meer dan een kilo per dag af zou vallen was dat mijn teken om er mee te stoppen.

De eerste 3 dagen ging het eigenlijk heel goed. Ik ben geen groot fan van groentesappen, maar omdat ik niks tekort wou komen ben ik hier toch mee gaan experimenteren en de eerste dagen kreeg ik deze ook prima weg. Maar daarna ging het me tegen staan. Ik kreeg de groentesappen haast niet weg, doorslikken was moeilijk en kokhalzen was geen uitzondering. Vanaf dag 5 nam ik daarom alleen nog maar fruitsappen en maakte ik 1 keer per dag een soort pudding van avocado en banaan (ook gewoon in de slowjuicer) en wat cacaopoeder om in ieder geval wel genoeg binnen te krijgen. Maar op dag 6 kreeg ik honger, en geen sapje kon die honger nog stillen. En ook op dag 7 had ik honger, de hele dag door. In de laatste 3 dagen stonden de fruitsapjes trouwens ook enorm tegen, van het kleinste vezeltje dat ik tegenkwam in een sapje begon ik al te kokhalzen dus het was echt een worsteling om voldoende binnen te krijgen. Verder merkte ik aan mezelf dat ik vermoeid raakte, verschrikkelijk slecht sliep, dat mijn hoofd, dat normaal al overloopt door interne drukte, nu niet eens meer van mij leek zo druk als het was en het kleine beetje concentratie waar ik normaal nog over beschik was verdwenen.

Ik heb het zeven dagen volgehouden, maar het was uiteindelijk meer een strijd dan een leuke uitdaging. Ik kan nu uit eigen ervaring zeggen dat sapvasten mij geen goed doet. Ik ben in die 7 dagen bijna 5 kilo afgevallen, maar daar hoef je het echt niet voor te doen, want na twee dagen normaal eten zit dat er alweer aan. Dat gewichtsverlies is niks anders dan je darmen die compleet leeg zijn en het vocht dat je bent verloren.

Ik heb sindsdien mijn slowjuicer nog maar twee keer weer gebruikt en beide keren werd ik beroerd van het sap. Ik denk dat ik mijn lichaam behoorlijk heb laten schrikken, wat ik erg jammer vind. Ik denk echt nog steeds dat juicen goed voor je is en een makkelijke manier om je eetgewoonten te verijken, en ik denk dat ik er gewoon langzaam weer aan moet wennen om het op te nemen in mijn gewoontes.

Foto credits: 1

Vegan snoep review + een lekkerder en goedkoper alternatief

Vegan snoep, daar is nog niet zo heel veel van te krijgen, in ieder geval niet aan deze kant van het land. Daarom werd ik helemaal blij toen ik zag dat de tuinen Nãkd bars ging verkopen. Ik had ze nog nooit gehad, maar op verschillende blogs en ook op Facebook zag ik lovende reacties voorbij komen.

IMG_0733

Op de foto zie je de pecan pie, en ik heb ook nog de cocoa orange geprobeerd. De Nãkd bars zijn niet alleen vegan, maar ook raw. Er zitten geen gluten in (voor mij niet belangrijk, maar als je geen gluten mag is dat heel fijn natuurlijk) en ze worden gemaakt van allemaal natuurlijke ingrediënten. In de pecan pie zitten bijvoorbeeld alleen pecans, dadels en amandelen.

Mijn ervaring is dat veel vegan voedingsartikelen die beschreven worden op een blog of die ik tegen kom op Facebook/Pinteres/Twitter ontzettend postitief ontvangen en omschreven worden. En al heel vaak heeft dat bij mij voor een enorme teleurstelling gezorgd. Mensen schrijven over hoe fantastisch iets smaakt, hoe mooi het er uit ziet en hoe het zo enorm dicht bij de real deal komt, maar mijn ervaring is dat dat heel vaak helemaal niet zo is. Misschien hebben vegans het idee dat ze maar met minder genoegen moeten nemen omdat er dus nog niet zoveel te koop is en ze daarom maar tevreden moeten zijn met wat er is, maar dat is echt niet waar. Helemaal niet voor de prijzen waarvoor deze vegan producten worden aangeboden (een Nãkd bar kost bijvoorbeeld €1,19!)

Je kunt het misschien al wel een beetje raden, ik ben dus niet heel erg te spreken over deze veel te dure bars. In de verpakking lijkt het nog aardig wat, maar als je hem opent raak je tegelijk teleurgesteld over het formaat van deze bar. Ook de smaak viel me enorm tegen. Ik vind het fijn dat ze geen conserveringsmiddelen en dergelijke bevatten, maar ik denk dat dit soort producten het lekkerst zijn als ze vers zijn. Deze bars proefden alsof ze al veel smaak verloren hadden. Ik denk dat het een goede snack is voor als je onderweg bent en even wat nodig hebt, maar ik zou ze niet snel voor de lekkere trek kopen.

Gelukkig heb ik wel een heel goed alternatief voor jullie, namelijk dit recept. Deze maak ik zelf vaak, als ik weer in een gezonde bui ben en toch wat lekkers wil snoepen. In plaats van door poeder suiker rol ik ze dan door geraspte kokos, echt super lekker!

Foto credit: 2

Hebben jullie tips voor vegan lekkernijen die in winkels te koop zijn en die je echt lekker vind?

First time

Voor alles is een eerste keer, maar hoe ouder je wordt hoe minder eerste keren je lijkt te hebben. Dat maakt het vaak extra leuk als je er een hebt (niet de slechte dingen natuurlijk, daar heb je liever nooit een eerste keer van) en vandaag had ik een hele leuke!

In oktober kocht ik een versapers slowjuicer. Eén van mijn beste keukenaankopen tot nu toe, of in ieder geval de meest gebruikte. In december kreeg ik via Twitter de vraag van de mensen van versapers of ik aanwezig zou willen zijn bij de lancering van hun boek Slow! met een lunch. Mijn eerste uitnodiging als blogger! Ik vond dat natuurlijk hartstikke gaaf en heb ja gezegd, en vandaag was het dan zover!

Bijna ging het feest niet door, omdat ik afgelopen weekend buikgriep kreeg, maar vanochtend besloot ik toch maar gewoon in de auto te stappen want dit was een eerste keer die ik niet wou missen. Dus ik reed richting Utrecht, waar de lancering plaats zou vinden in een restaurant in een park. Ik heb een wat gedateerde (net niet antieke) navigatie die me vertelde dat ik ruim op tijd aanwezig zou zijn, maar toen ik er bijna was raakte hij helemaal in de war en stuurde me de verkeerde kant op. Natuurlijk kwam ik toen ook nog in de file terecht waardoor ik uiteindelijk meer dan een half uur te laat aan kwam bij het restaurant. Dus het was ook meteen de eerste keer dat ik schandalig te laat aanwezig ben bij een gebeurtenis waar ik als blogger ben uitgenodigd (een minder leuke eerste keer). Gelukkig waren ze nog niet begonnen, want door het slechte weer waren er meer mensen te laat.

De presentatie was in een mooi zaaltje en lekker sfeervol aangekleed met verse groenten en fruit als decoratie. Ik denk dat de presentatie vooral bedoeld was voor mensen die nog niet zo bekend zijn met slowjuicen, want ik hoorde eigenlijk niks nieuws maar het was wel leuk om even te zien en horen.

Lunch menu

De lunch bestond uit een aantal gangen en alles was bereid met behulp van de slowjuicer. En hoewel ik een groot fan ben van de slowjuicer ga ik toch eerlijk zeggen dat er een aantal dingen tussen zaten die ik niet lekker vond, hoe creatief ze ook waren. Helaas was niet alles vegan, dus ik heb niet overal van kunnen proeven. Gelukkig zaten er ook dingen tussen die ik wel lekker vond.

Spreads

Deze spreads waren gemaakt van het pulp dat uit de slowjuicer komt. Op Pinterest heb ik al verschillende voorbeelden voorbij zien komen van mensen die koekjes en cake bakken van het pulp uit de slowjuicer, maar ik had er nog nooit aan gedacht dat je het ook kunt gebruiken om broodbeleg te maken. Bij mij komt de pulp toch meestal in de wormenton terecht. Ook een hele goede plek natuurlijk, want ook zo wordt er niks verspild. Ik kon helaas niet alle spreads proeven omdat er een paar met mayonaise waren gemaakt, maar de spreads van olijven en die van rode bieten smaakten in ieder geval erg goed. Dit is iets waar ik ook zeker zelf mee ga experimenteren. Ik eet eigenlijk nooit brood, maar vind het wel heel gezellig om op een zaterdagavond wat lekker hapjes op tafel te zetten, met zelfgemaakte spreads is dat nog leuker.

Bonbon

Van deze bonbons was ik echt heel erg onder de indruk. Ze zijn natuurlijk niet helemaal met de slowjuicer gemaakt, maar hierbij is wel weer gebruik gemaakt van de pulp die eruit komt. De linker zijn gemaakt van pure chocola en (als ik het goed onthouden heb) pulp van cranberrie en rode biet. De rechter hebben een binnenkant van framboos en iets dat ik vergeten ben en een buitenkant van witte chocolade en kokos. De laatste was volgens mij de favoriet van de meeste aanwezigen.

Aan het einde van de lunch kreeg iedereen het nieuwe boek mee naar huis. Ik ben op dit moment druk bezig met studeren voor de tentamens, maar zodra die achter de rug zijn ga ik dit boek van voor tot achter lezen. Ik heb er uiteraard al even in gebladerd en ik vind het er erg leuk uitzien. En het mooiste is dat hier niet alleen saprecepten in staan, maar ook recepten voor bijvoorbeeld ijs en dingen die je kunt maken van de pulp. Wanneer ik het boek uit heb ga ik een review schrijven, en misschien dat ik ook een boek weg ga geven in een winactie. Zouden jullie dit boek graag winnen?