Over Laura

A 28-year old Psychology master who loves animals, natural products, health, yoga. blogging and her allotment. Writing about everything that enters my path and is interresting enough to write about.

Guess who’s back?

IMG_6293

Shame
Ruim 2,5 jaar is het geleden dat ik mijn laatste post schreef. Schandalig! Nou was ik altijd al niet die consequente blogger, maar dit is wel een heel groot gat.

Er is ontzettend veel gebeurd (waar ik jullie niet mee zal vervelen), waardoor ik gewoon echt niet aan het schrijven toe kwam. Maar vorig jaar, begin december, schreef ik heel dapper op mijn Facebookpagina dat ik nu toch echt weer zou beginnen. Ik was net bevallen en dacht dat ik zeeën van tijd zou hebben in mijn verlof, want baby’s slapen megaveel. Toch? En na mijn verlof zou ik een dag minder gaan werken zodat ik ook nog zeker een paar posts per week zou kunnen schrijven.

Cry baby cry
Helaas bleek Colin (zo heet ie, die firstborn van ons) een huilbaby. En niet zomaar een, hij huilde 16 uur per dag. Elke dag. Je begrijpt, wij waren afgepeigerd. Nu, een jaar later, weten we nog steeds niet waarom hij zoveel huilt. Nog steeds krijst hij alle nachten door en nog steeds zijn wij afgepeigerd, maar ik ben toch wel weer toe aan wat geschrijf. Ik ga geen beloftes doen over hoeveel er geschreven gaat worden en ook nog niet waarover, maar ik verwacht dat ik ook wat moeder dingen ga schrijven want dat is nu een groot onderdeel van mijn leven :).

Hoe is het nu?
Op dit moment ben ik geen wannabevegan meer, maar een echte vegan! Niet perse by choice. Een van de redenen waarom Colin zo slecht in zijn velletje zit bleek een koemelkallergie en een ei-allergie. Omdat ik borstvoeding geef eet ik die dingen dus ook niet meer. Inmiddels al ruim een half jaar niet meer. Niet dat ik het daarvoor heel veel at, maar hij reageerde enorm op het kleinste beetje. En het bevalt me eigenlijk heel goed. Maar no worries, ik ben nog steeds niet toegetreden tot de vegan politie dus ik zal niemand veroordelen op wat hij in zijn mond steekt. Anders zou het bij ons thuis, met een echte omnivoor, heel snel heel ongezellig worden denk ik.

Misschien valt het jullie op aan dit schrijven, misschien ook niet, maar mijn brein is veranderd in een soort pulp door het enorme slaapgebrek en alle stress rondom de gezondheid van onze kleine man (daarover schrijf ik misschien nog wel is). Ik heb in ieder geval wat moeite met aandacht en concentratie, waardoor ik wat minder mooi samenhangend kan schrijven. Maar dit wordt vast weer beter als we ooit weer slaap krijgen.

Shout out
Nog even een hart onder de riem voor alle papa’s en mama’s met een huilbaby: jullie rocken! En ja, jullie kunnen dit. Jullie kunnen het volhouden en jullie komen erdoor! Ik ben trots op jullie allemaal, stel bikkels.

Het is in tekst niet uit te drukken wat het hebben van een huilbaby betekent, en als je er geen ervaring mee hebt is het ook bijna niet voor te stellen. Ik twijfel nog of ik hier een onderwerp aan wil wijden omdat wij zelf op verschrikkelijk veel onbegrip zijn gestuit, maar ergens is dat ook nog een heel gevoelig onderwerp voor mij. Wie weet over een tijdje, en wie weet nooit (welkom in mijn wispelturige brein).

Baby/peuter/kleuter foto’s
Voor iedereen die het stom vind om naar de foto’s van kinderen van een ander te kijken, troost je. Wij, significant other en ik, hebben afgesproken geen foto’s te delen waar Colin herkenbaar opstaat. En omdat foto’s van zijn achterkant voor ons nou eenmaal niet zo interessant zijn maken we die bar weinig. De foto bij deze post is echter een uitzondering op de regel, want kijk hoe mooi! Alle credits voor dit prachtige plaatje zijn voor Studio Cake Smash.

Advertenties

Pinterest Friday: Pindakaas en chocola

Toen ik in oktober met Mark in Londen was at ik elke dag Reese’s peanut butter cups.

Je kunt ze hier ook kopen, maar ze zijn zo verschrikkelijk duur dat ik dat zonde vind van mijn geld. Maar ze zijn wel verslavend lekker, dus ik moest op zoek naar een alternatief! Ik geloof trouwens dat ze ook niet vegan zijn, nog een reden om ze te laten liggen.

Gelukkig is er Pinterest en zijn er heel veel mensen die mijn liefde voor chocolade en pindakaas delen. Ik vond een recept voor een raw vegan peanut butter cheesecake, die ook nog is perfect past in mijn vastentijd! Het recept vind je hier.

Zo ziet de taart er bij het recept uit:

En zo is mijn taart geworden:
IMG_0920

Misschien (zeker weten) niet zo mooi als het origineel, maar wel heel lekker! Vooral die peanut butter cups bovenop, maar daar ging het natuurlijk ook om. Ik kon overigens nergens van die mini cupcake vormpjes vinden op de cups in te maken, dus ik gebruikte mijn ijsblokjesvorm die ik ook al eerder voor superlekkere bonbons heb gebruikt.

IMG_0924

De onderkant van elk cupje is van siliconen, waardoor je je snoepjes er makkelijk uit kunt duwen.

Met dit soort lekkerheden kom ik mijn vastentijd wel door!

Foto credits: 1, 2

Vastentijd

Afgelopen weekend vierde Nederland carnaval. Mark en ik hebben ons verscholen in Duitsland waar we op Valentijnsdag de verjaardag van zijn moeder vierden. Ik denk niet dat je twee mensen gaat vinden die een grotere afkeer hebben van carnaval dan wij. En ik kom nog wel uit een Katholiek gezin! Maar zo weinig als ik in god geloof (helemaal niet), zo weinig heb ik ook met carnaval.

Vorige week vroeg een collega of ik mee wou doen met vasten. Alles in mij schreeuwde meteen nee, ik vier geen carnaval, ik geloof niet in god, waarom zou ik gaan vasten? Zij vierde ook geen carnaval, maar is wel van mening dat we met zijn allen eigenlijk veel te veel eten van wat niet goed voor je is. Ik dacht terug aan mijn goede voornemens, mijn plan om alles beter te gaan doen wat gezondheid betreft en hoewel ik daar nog steeds mee bezig ben, smokkel ik heel vaak. Ik dacht aan alle keren dat ik de regels zo wist te buigen dat ik toch kon snoepen (vaker dagelijks dan wekelijks) en de schuldgevoelens die dat meebrengt en voor ik het wist zei ik ‘Ja, ik doe mee!’

Het idee is dat we 40 dagen lang, tot pasen, niet snoepen en geen alcohol drinken. Ik, altijd op zoek naar een uitdaging, trek het iets verder. 40 dagen geen suiker (dat wil zeggen toegevoegde, geraffineerde suikers), geen alcohol, geen chips, koekjes, snoepjes en ga zo maar door. En ik wil weer proberen volledig vegan te eten. Maar wel met twee uitzonderingen. Op 25 februari is Mark jarig en op 1 maart viert hij zijn verjaardag, en dan wil ik met hem proosten en een gebakje eten. Maar verder wordt het dus even back-to-basic.

Ik hoop dat dit me zal motiveren om weer op een gezondere manier met voeding om te gaan en om weer wat meer de keuken in te duiken voor salades en gezonde maaltijden. Afgelopen weekend testte ik alvast een raw vegan taart die helemaal binnen de leefstijl van de komende 40 dagen past, het recept vond ik op Pinterest en zal ik vrijdag met je delen.

Foto credits: 1

Maak stress je bitch #3: stress mindful

Mindfulness is een hippe term waar je nog net niet mee doodgegooid wordt. In bijna elk tijdschrift en op elke zichzelf respecterende website zul je wel ergens de term mindfulness voorbij zien komen. Ook tijdens mijn opleiding kwam ik het veel tegen, en ik merk dat het in steeds meer opleidingen wordt gebruikt.

Een goede ontwikkeling dus. Al heb ik zelf altijd het idee dat ik doof en blind wordt van dit soort hypes. Als ik een hype woord zie, lees ik meteen al niet meer waar het over gaat en als ik het hoor op radio of tv verdwijn ik vaak snel in gedachten. Niet omdat ik dat wil hoor, maar zo werkt mijn hoofd blijkbaar. In het geval van mindfulness is dat best jammer, want het is zo ontzettend nuttig.

Wat heb je aan mindfulness als je gestressed bent? Vorige week deelde ik een filmpje over stress met jullie, waarin uitgelegd wordt dat stress niet per se slecht voor je hoeft te zijn. Hoe slecht stress voor jou is, hangt af van je ideeën over stress en de gevolgen ervan. Mindfulness kan je helpen om deze ideeën toe te passen. Mindfulness staat voor leven in het nu, in het geval van stress: je niet laten leiden door die stress.

Wanneer we stress ervaren is het makkelijk en vaak zelfs vanzelfsprekend je hieraan over te geven, vaak betekent dit dat je gedachten bij de oorzaak van je stress liggen, bijvoorbeeld een tentamen, sollicitatiegesprek, spannende presentatie enz.. Hierdoor maak je niet bewust mee wat er op dit moment in je leven gebeurt en verspil je veel tijd aan dat ene event waar je toch niks aan kunt veranderen.

Maar hoe moet je daar nou mindful mee omgaan? Ik ga jullie nu geen ingewikkelde les in mindfulness geven (want daar ben ik echt niet pro genoeg voor), maar dit zijn de dingen die mij helpen:
1. Wanneer ik merk dat ik opga in een negatief gevoel, zoals stress, neem ik de tijd om daar even bij stil te staan. Dit kun je bijvoorbeeld doen door te mediteren, zelf zoek ik een rustig plekje op en adem even goed diep in en uit en probeer me bewust te worden van wat ik precies voel en denk.
2. Ik vraag mezelf af wat de oorzaak is.
3. Dan vraag ik me af of er iets is wat ik kan doen om die oorzaak weg te nemen.
4. Wanneer dat kan doe ik dat, wanneer dat niet kan stel ik mezelf de volgende vragen (en hier wordt het echt mindful!)
5. Wat ik nu voel, zorgt ervoor dat ik niet kan leven in het nu. Is er iets dat ik op dit moment kan doen om de situatie te verbeteren?
6. Is het echt nodig om me zo te voelen? Hoe helpt mij dat?
7. Welke gedachten kunnen mij helpen?

In alle eerlijkheid, ik heb er flink op moeten oefenen om bovenstaande stappen zelf uit te kunnen voeren hoor, maar ik heb er wel ontzettend veel aan. Zo heb ik al heel wat nachtrust veilig gesteld met deze methode. Stress uit zich bij mij vaak ’s nachts, wat betekent dat ik lig te tobben en niet kan slapen. De vraag ‘is er iets wat ik op dit moment kan doen om de situatie te verbeteren?’ heeft dan bijna altijd hetzelfde antwoord, want midden in de nacht is er vaak niet heel veel dat ik kan doen. Alleen al daardoor ebt de stress vaak weg, en wanneer ik mezelf dan vertel dat ik me waarschijnlijk beter voel na een nacht goed slapen dan na een nacht lang tobben ben ik vaak zo in dromenland.

Stap 7 is trouwens erg belangrijk, maar ook meteen de moeilijkste. Hoewel het moeilijk te geloven is, zijn het vaak je eigen gedachten die emoties en gevoelens veroorzaken. Het herkennen en aanpassen van deze gedachten kan je daarom enorm helpen, maar er zit een addertje onder het gras. De gedachten die je hebt, zijn gedachten die je al jarenlang gebruikt en die verander je niet zomaar. Gelukkig is daar een hele goede methode voor, namelijk de RET. Maar omdat deze post belachelijk lang zou worden als ik dat hier zou uitleggen schuif ik dat door naar maak stress je bitch #4.

De tip van deze week is: Probeer de bovengenoemde stappen is door te lopen wanneer je merkt dat je stress hebt en raak vooral niet ontmoedigd als het in eerste instantie helemaal niks voor je lijkt te doen. Je zult merken dat het beter gaat werken voor je als je het vaker toepast.

Bonustip: Soms raak ik zo verloren in stress dat ik in paniek raak en vergeet dat er überhaupt iets is dat ik er tegen kan doen. Daarom heb ik Mark ook verteld over deze manier van stress reguleren, en wanneer ik bijna aan het hyperventileren sla vraagt hij mij vaak: ‘Zeg schatje, denk is even na, is er iets dat je op dit moment zou kunnen doen om de situatie beter te maken? En zo ja of nee, is het dan nodig dat je je zo druk maakt?’ Dan herinner ik me weer wat ik kan doen en krijg ik de situatie weer onder controle. Dus vertel je partner of beste vriend/vriendin dat dit je kan helpen, zodat ze jou kunnen helpen als je het even kwijt bent.

Maak stress je bitch #2: de gevolgen van stress

Vorige week schreef ik over het tentamen dat ik niet gehaald heb, en dat ik naar aanleiding daarvan een serie over stress ga schrijven, en vooral hoe je stress de baas wordt.

Waarom zou je stress eigenlijk de baas willen worden? We weten allemaal dat stress heel slecht voor je is toch? Maar is dat wel echt zo? Dit TED filmpje zag ik begin vorig jaar voor het eerst, en ik heb het sindsdien al best vaak gekeken:

Stress hoeft dus echt niet per se slecht voor je te zijn. Zoals eigenlijk elk proces in je lichaam dient ook stress een doel, bijvoorbeeld als voorbereiding op een spannende situatie. Maar of het ‘slecht’ of ‘goed’ voor je is hangt dus heel nauw samen met de ideeën die je hebt over stress. En laten we nou met zijn allen geleerd hebben dat stress slecht is voor je.

Wanneer jij denkt dat stress slecht is voor je, kan het nogal wat gevolgen hebben, buiten het vervelende gevoel dat stress geeft. Zo kan stress leiden tot slapeloosheid (wat ook weer veel gevolgen heeft), concentratie gebrek, vreetbuien of juist een gebrek aan eetlust, moodswings, aankomen, afvallen en het kan een aanslag zijn op je immuunsysteem, hart- en vaatstelsel en je algehele gezondheid. Ook kan (langdurige) stress zich gaan uitten in lichamelijke ongemakken zoals bijvoorbeeld rugpijn, buikpijn, misselijkhied of hoofdpijn.

Ik weet dat het heel moeilijk is om de ideeën die je ergens over hebt zomaar om te gooien, en dus is het heel moeilijk om je voor te gaan stellen wat de dame in het filmpje vertelt en zodoende meer profijt en minder last van stress te krijgen. In deze serie ga ik je daarom elke week wat tips geven om beter met stress om te gaan. Niet te veel in één keer, zodat je het rustig kunt oefenen, en al helemaal geen onmogelijke dingen.

Mijn tip van deze week is: kijk het filmpje rustig nog een paar keer, bijvoorbeeld wanneer je merkt dat de stress je teveel wordt. ik doe dat ook vaak met dit filmpje, want al neem ik al haar goede advies ter harte, wanneer ik tot aan mijn oren in een stressvolle situatie zit komt het gewoon niet meer in me op. Tip twee is daarom, schrijf in je agenda, bulletjournal, briefje in je portemonnee of iets anders dat je vaak bij je hebt de anti-stress tips op waar jij wat aan hebt. Uit het filmpje kun je bijvoorbeeld meenemen dat stress niet slecht voor je hoeft te zijn, het bereid je lichaam voor op een situatie die jij zeker weten aankunt, door je alert te maken en de zuurstoftoevoer naar je brein te vergroten.

Winnaar Slow!

Afgelopen zaterdag startte ik een winactie waarbij je het boek Slow! kon winnen.

Slow

En vandaag mag ik de winnaar bekend maken!

Ik vind het echt super dat er zoveel mensen mee hebben gedaan, maar (helaas) ik mag maar één exemplaar van het boek weggeven. Wil je het boek toch heel graag hebben? Dan kun je het zelf kopen bij Versapers voor €19,95.

Heb je geen slowjuicer, maar wil je er wel graag één? Die geef ik niet weg helaas, maar de laatste tijd heb ik veel wedstrijden van Versapers voor bij zien komen waarbij je er één kunt winnen. Gewoon een tip van mij, dus houd ze in de gaten.

En dan nu, de winnaar. Menno! Jij wint het mooie boek Slow! Van harte gefeliciteerd. Ik neem contact met je op en zorg ervoor dat het boek zo snel mogelijk naar je toe komt.

Alles komt goed (Maak stress je bitch #1)

Dat ene hele belangrijke tentamen waar ik me vorige week zo druk om maakte heb ik dus niet gehaald. Maar ik voel me wel weer een les wijzer.

Wat blijkt? Ik ben gezakt en de wereld draait gewoon door! Natuurlijk wist ik dat van te voren ook wel, dat de wereld door zou draaien, maar mijn leven is maanden lang beheerst door dat ene helse tentamen. Stress was me goed de baas en dat zorgde voor slapeloze nachten, boze buien, huilbuien, hele negatieve gevoelens en eigenlijk een demper op alles. En nu de uitslag bekend is valt er een last van mijn schouders. Ik mag nu niet beginnen aan mijn master, en in mijn tijd van stress leek het leven uitzichtloos als de situatie zo zou verlopen, maar nu de stress verdwenen is barst ik ineens weer van de ideeën en kijk ik uit naar wat er nu op mijn pad gaat komen (nou ja, meer welk pad ik nu weer op ga zoeken eigenlijk).

Omdat het een beetje mosterd na de maaltijd is, dat stressloze gevoel, en omdat ik weet dat heel veel mensen hier last van hebben, ga ik de komende weken posten over: “maak stress je bitch!” want ja, stress moet je gewoon niet de baas worden. Jij moet stress de baas zijn, en daar ga ik je mee helpen! Elke dinsdag komt er een nieuwe post online met anti-stress tips uit bijvoorbeeld de psychologie, mindfulness of (jaja) het gezonde verstand!

Foto credits: 1

Winactie Slow!

Jaaa een nieuwe winactie, ik word daar altijd zo blij van. Krijgen is leuk, maar geven is soms nog veel leuker, en in dit geval is het voor mij dubbel leuk, want ik heb wat gekregen én ik mag wat weggeven.

Twee weken geleden schreef ik al dat ik uitgenodigd was voor de boeklancering van Slow! door de mensen van Versapers. Daar kreeg ik een exemplaar van het boek mee naar huis. Inmiddels heb ik de tijd gehad om er in te lezen en nu mag ik een exemplaar van het boek weggeven aan één van jullie! En daar ben ik erg blij mee, want dit boek gaat iemand helpen weer een stukje gezonder te worden en belangrijke dingen te leren over voedsel, en dat is iets wat ik heel belangrijk vind.

Slow

Waarom wil je Slow! winnen? Allereerst omdat het design van het boek hartstikke mooi is. Het boek barst van de mooie plaatjes zoals deze (die ik helaas even niet zo mooi op de foto kreeg):

IMG_0840

Maar mooie plaatjes en een fijne lay-out maken natuurlijk nog geen goed boek. Gelukkig is de inhoud ook helemaal oké. Het boek geeft erg veel nuttige informatie over voeding (niet alleen maar over sapjes), de verschillende machines die je kunt gebruiken (slowjuicer, sapcentrifuge, blender, enz.) en hoe je dat nou eigenlijk doet, zo’n sapje maken. Overigens zijn de recepten volgens mij ook prima geschikt voor de sapcentrifuge en een groot deel waarschijnlijk ook wel voor de blender, dus heb je geen slowjuicer? Wees niet getreurd, dit boek is voor bijna iedereen.

Slow! collage

Wat ik zelf het grootste pluspunt vind aan dit boek is dat de recepten ingedeeld zijn per seizoen. In elk seizoen word gebruik gemaakt van de groenten en fruitsoorten die de natuur op dat moment te bieden heeft. Dit is goed voor het milieu, omdat dit vaak betekent dat je lokale producten kunt kopen die dus voor veel minder CO2 uitstoot zorgen dan producten die uit verre landen hiernaartoe vervoerd moeten worden. Daarnaast zijn producten uit het seizoen vaak goedkoper, dus het is ook nog is prettig voor je portemonnee.

groen

Een ander pluspunt van dit boek is dat ze ook suggesties geven voor wat je met de pulp kunt doen. Ik voer dit meestal aan mijn wormen zodat ze er compost van kunnen maken, maar heel veel mensen gooien dit gewoon weg. Dat is natuurlijk hartstikke zonde, omdat ook dat pulp nog over heel wat voedingsstoffen beschikt. In het boek staan recepten die je kunt maken met het pulp, bijvoorbeeld lekkere smeerseltjes voor op brood, maar ook deze leuke groene pannenkoekjes staan erin.

Wil jij dit boek graag winnen? Dat kan! (duh). Wat moet je doen? Laat een comment achter en vertel waarom jij wil winnen. Geef vervolgens op de rafflecopter link hieronder aan dat je dit gedaan hebt (even op de link klikken en invullen welke acties je gedaan hebt dus). Je kunt ook extra kansen verdienen om te winnen door te tweeten over deze winactie, mijn twitter account te volgen, of mijn Facebookpagina te volgen. Deze opties kun je ook allemaal aangeven in rafflecopter. Voor elk van deze acties krijg je 1 extra winkans. Volg je me al op Twitter of Facebook? Dan hoef je dat niet nog een keer te doen en kun je dat aangeven in de rafflecopter.

De winactie loopt vanaf vandaag tot en met 6 februari 12:00, daarna zal ik een winnaar bekend maken.

a Rafflecopter giveaway

Pinterest Friday: Hugel kultur

In deze post kan ik het hebben over twee van mijn favoriete dingen in het leven, namelijk Pinterest én moestuinieren! Deze Pinterest Friday gaat namelijk over Hugel Kultur! Dat kent iedereen natuurlijk, toch?

Grapje hoor, ik kan me heel goed voorstellen dat je dit niet kent, maar voor iedereen die zelfs maar een klein beetje interesse heeft in gezond eten, (moes) tuinieren of misschien zelfs het wereldvoedselprobleem denk ik dat dit filmpje dat ik vond op Pinterest heel interessant is. En gelukkig duurt het niet lang!

Hoe gaaf is dat!
Ik heb dit zelf niet in mijn tuintje hoor, maar ik ben wel van mening dat een (moes)tuin zo dicht mogelijk bij de echte natuur moet zijn als mogelijk. Dat wil zeggen dat ik denk dat je niet alles in aparte stukken moet verdelen waarbij je een paar vierkante meter met kolen hebt en dan een paar vierkante meter met bonen enz.. In de natuur groeit namelijk ook gewoon alles door elkaar, en dat heeft zo zijn redenen. Zo voorkomt diversiteit plagen en is er dus altijd wel iets te eten, maar veel planten helpen elkaar ook in hun groei of verdediging tegen vervelende insecten. Ik denk dat ik nu op een hele simpele manier permacultuur heb uitgelegd. Hugel kultur is dan denk ik de upgrade van permacultuur en Sepp Holzer (die lichtelijk verheerlijkt wordt in het filmpje, blegh) geeft daar nog weer zijn eigen twist aan.

Van Sepp Holzer weet ik niet veel, behalve dat hij een of andere permacultuur master schijnt te zijn (het internet staat vol over hem hoor, maar bijna allemaal op de vererende manier zoals in het filmpje, dus dat leest niet zo lekker) en wat ik ooit is in een workshop heb gehoord. Hij schijnt zaden van allerlei soorten door elkaar te mixen en dan gewoon uit te strooien over het land als een soort survival of the fittest race voor groente en fruit. Het idee hier achter is dat planten die op een bepaald stuk de juiste voedingsstoffen én partners hebben (andere plantensoorten die behulpzaam kunnen zijn) zo de beste manier van overleven hebben en een rijke oogst zullen geven. Ik vind dit een heel leuk idee, en ik zie er zeker wat in, maar ik concludeer hieruit dan ook maar meteen dat Sepp Holzer wel een stinkend rijke man moet zijn. Zaden zijn namelijk best duur, en als ik zomaar al mijn zaden door elkaar hussel en in de tuin gooi moet je een dokter bellen want dan heb ik op zijn minst een zonnesteek.

Kringloop happiness

Afgelopen vrijdag had ik een belangrijk tentamen. Zo belangrijk dat als ik het niet gehaald heb ik niet verder mag met mijn opleiding. Best belangrijk toch?

Het vak waar het om gaat is inferentiële statistiek, ook wel bekend als de grootste nachtmerrie voor veel studenten. Ook voor mij. Dit is dan ook al de derde keer dat ik dit tentamen gemaakt heb. De vorige twee keren haalde ik het net niet, en nu de druk dit keer zo hoog lag sloeg de faalangst extreem hard toe. Ik had enorm goed geleerd en had alles onder controle. Totdat ik daar met het tentamen voor mijn neus aan dat veel te kleine tafeltje zat. Hallo black-out! Ook heel onhandig tijdens zulke stress tentamens: surveillanten die hardop met elkaar staan te praten aan je tafeltje. Meerdere keren en minuten lang. Of dames die op enorm tikkende hakken honderd keer voorbijlopen, met de deur slaan en je dan stom aankijken als je zucht. Of dat ik stik in mijn water (echt! Ik was zo zenuwachtig dat ik niet meer normaal kon drinken. Gelukkig had 1 van die vervelende surveillanten keelsnoepjes bij zich waardoor mijn hoest en proest bui weer snel over was.).

Ik heb natuurlijk mijn best gedaan om er wat van te maken, maar toen de deur van het lokaal achter me dicht viel realiseerde ik me gelijk al drie fouten die ik gemaakt had (ja, buiten dat lokaal, zonder faalangst is de kennis er ineens wel. Bedankt brein). Terug gaan mag natuurlijk niet, dus dat zijn al drie punten die ik mis, best veel op een tentamen met nog geen 30 vragen. Een vriendin van mij moest het tentamen ook maken en zit in dezelfde situatie, als ze niet geslaagd is mag ook zij niet meer verder studeren.

Jullie begrijpen wel, wij voelden ons zo rot dat we er beroerd van werden. We hadden elkaar even niks te zeggen en zaten te malen over die nare toets en onze mogelijke toekomt als ongediplomeerde putjesschepper (nee hoor, we hebben allebei al een HBO diploma, iemand wil ons vast aannemen). En wat helpt nou beter dan iets leuks voor jezelf kopen! Maarja, met een klein budget is dat best lastig. Gelukkig barst deze stad van de kringloopwinkels, dus wij wisten waar we heen moesten.

Ik ben niet de eerste blogger die over kringloopschatten schrijft, en ik zal ook vast niet de laatste zijn, maar hoe kan het ook anders? Niks is zo fijn als enorm leuke dingen kopen voor heel weinig geld!

We bezochten twee kringloopwinkels. In de eerste, een vestiging van het Goed, hebben ze een hele fijne boekenafdeling. Ik ben hier nog nooit de deur uit gegaan zonder een stapel boeken.

Ik kocht er deze boeken:

IMG_0803

IMG_0805

IMG_0810

Het komende halfjaar heb ik geen vakken. Als ik het tentamen gehaald heb beginnen mijn lessen pas weer in november, dus een stapeltje boeken is nooit weg. En vrijdag was ik in een stemming waarin ik dacht dat ik het hele weekend verstopt onder de dekens zou liggen lezen. Daarom kocht ik een lekker dik fantasy boek van Robert Jordan. Het is deel I uit een lange serie. De rest van de serie stond er ook, maar ik wil eerst kijken of ik dit leuk vind. Kenners zijn er enthousiast over dus ik ben benieuwd. Het tweede boekje kocht ik omdat mijn hoofd alweer vol zit met alles wat ik dit jaar ga zaaien voor mijn moestuin. Ik heb mijn jaarplan al klaar en als er niks fout gaat heb ik er dit jaar ook daadwerkelijk tijd voor. Dit boek kon ik dus gewoon niet laten staan.
Het derde boek is om mijn steeds groeiende collectie boeken over psychologie en alles wat daarbij hoor aan te vullen. Ja, ik ben één van die enge mensen die voor de leuk dit soort dingen leest, ook als er niks geleerd hoeft te worden voor een tentamen. Ik kan er niks aan doen, pscyhologie is gewoon een passie voor me (en daarom zou ik extra verdrietig zijn als ik dit vak niet gehaald heb).

Ik ging eigenlijk naar deze kringloop omdat ik op zoek was naar een typmachine. Die zoek ik al een tijdje, maar ik heb telkens pech, ook hier weer. Maar met deze stapel boeken was ik ook al heel tevreden. Maar in de tweede kringloop winkel zag ik ineens mijn typmachine ergens op een tafeltje staan!

IMG_0794

Nouja, het was hem niet echt helemaal. Het zit zo, als kind (en volgens mij nog tot ver in mijn tienertijd) dacht ik dat ik een beroemde boekenschrijfster zou worden. Ik had een knalgele typmachine van Brother en ik tikte hier honderden verhaaltjes op uit. Op een gegeven moment is het apparaat in een van de vele opruim buien van mijn moeder uit huis verdwenen en dat heb ik altijd jammer gevonden. Maar daar, in de kringloopwinkel, zag ik ineens mijn mooie zwarte koffertje staan. Ik maakte hem open en zag precies mijn typmachine, maar dan in het zwart. Die kon ik natuurlijk niet laten staan. Voor €7,50 nam ik hem mee. Afgelopen weekend heb ik hem helemaal gepoetst en hier en daar gerepareerd. Nu hoeft er alleen nog maar een nieuw lint in en dan is hij klaar voor gebruik!

Het laatste dat ik kocht was dit schaaltje voor kiemgroenten zoals tuinkers, van Dille en Kamille.

Ik heb er al zo een in huis, maar ik vond één eigenlijk te weinig. Ik vind ze alleen nieuw best prijzig, maar bij de kringloop kostte hij maar €1,50. Ik heb hem thuis meteen afgewassen en hij staat nu in de vensterbank van mijn studeerkamer, en er groeit al tuinkers in.

Foto credits: Dille en Kamille