Konijnenliefde op het eerste gezicht

Het is woensdag! Dat betekent dat we precies op de helft zitten tussen het afgelopen weekend en het komende weekend. En mijn afgelopen weekend was tof!

6 Weken geleden is mijn lieve kleine bunny Bram gecastreerd omdat ik het nogal zielig voor hem vond dat hij alleen in zijn kolossale megahok woonde. En omdat ik voor hem wel een lief vriendinnetje, maar geen 1000 babynijnies wou moest het gebeuren.

BramBrammetje 🙂

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover dat Bram een vriendinnetje uit mocht zoeken. Door de sneeuw reden we naar Oldenzaal, waar asiel Goofy zit. Goofy is een asiel dat alleen konijnen en cavia’s opvangt. Ze hebben daar veel kennis van konijnen en geven bijvoorbeeld geen konijn alleen mee, omdat konijnen het liefst in koppeltjes leven.

We mochten bij Goofy een schuur in die helemaal vol stond met konijnen en er werd ons gevraagd of we voorkeur voor een konijn hadden. Ik had natuurlijk al wel even op de website gekeken welke konijnen er zaten, maar het is moeilijk kiezen hoor. Ik vind het vooral belangrijk dat de konijnen het samen leuk hebben, en hoe een konijn er dan uit ziet maakt me niks uit, maar hoe kan ik nou aan de buitenkant zien welk konijn aardig gaat zijn voor Bram? Gelukkig loste dit probleem zichzelf op. De dames die ons hielpen zetten midden in de schuur een ren op en daar werd Bram in losgelaten. Ik schrok wel even, want Bram is een dwergkonijn en nu ik hem hier tussen de gewone konijnen zag werd ik even bang dat hij helemaal geen maatje zou vinden. De kleinste konijnen die er zaten waren toch allemaal nog zeker een keer zo groot als Bram! Maar volgens de dames zou dat geen probleem zijn. En inderdaad, ik hoefde niet eens meer te vertellen met welk konijn ik het wilde proberen, Bram stond meteen bij een van de dames aan de tralies, en ook zij sprong van enthousiasme in het rond. Deze dame, in het asiel Tessa genaamd, werd bij Bram in de ren gezet en binnen enkele seconden was duidelijk dat het een match was, hoera! Dat Tessa de zelfde tekening heeft als Bram is puur toeval, maar ik vind het wel heel leuk.

Eenmaal thuis bleek het ook gelijk goed te gaan. De asieldames waarschuwden ons dat er nog wel wat gevecht kon voorkomen, maar meer dan achter elkaar aanrennen, elkaar wassen en lekker tegen elkaar aanliggen heb ik ze niet zien doen. De dame is nog wel een beetje schrikkerig af en toe, maar ze is gek op een aai. Alleen een foto zit er nog even niet in, want ze is veel te druk met alles onderzoeken, dus ik heb heel veel foto’s van een konijn dat de andere kant opkijkt, haar hoofd in een tunnel of huisje steekt, of net uit beeld verdwijnt omdat ze schrikt van de kat die mauwend voorbij komt. Gelukkig vond ik een mooie foto van haar op de website van Goofy:

De dame is voorlopig nog naamloos, want ik vind Tessa geen leuke naam voor dit konijn. Ik twijfel nu tussen Lisa, Babs en Bunny Galore. Die laatste is wat extravagant (*kuch kuch*), maar ik kwam erop omdat we Bram eigenlijk nog nooit Bram hebben genoemd, maar altijd nijntje of konijnie. Als ik haar omdoop tot Bunny Galore is het ene konijn Bunny en de andere Nijntje, dat leek me wel grappig. Weten jullie nog een leuke naam voor dit konijn?

Voorlopig wonen de konijntjes nog bij ons in huis, maar omdat we een mooie grote tuin hebben vind ik het leuker voor ze als ze buiten kunnen wonen. Daarom gaan ze vanaf het voorjaar wennen aan het buitenleven door geleidelijk steeds wat meer buiten als binnen te zijn, en daarvoor staat dit awesome konijnenkasteel al voor ze klaar:

IMG_0792

We zijn afgelopen weekend niet alleen maar druk geweest met de nijnies, we hadden ook nog tijd om lekker in de sneeuw te spelen en een hele gave sneeuwpop te maken:

IMG_0789

En ik hoorde dat er komend weekend nog veel meer sneeuw komt, jeej!

Foto credits: 2

Advertenties

Sapvasten, I did it!

Inmiddels al weer ruim een maand geleden. Ik had Fat, sick and nearly dead gekeken en deed hier in mijn post daarover wat onbeproefde uitspraken, zoals dat je nooit genoeg vetten binnen kon krijgen tijdens het sapvasten, of dat je het zeker niet langer dan een paar dagen moet doen. Omdat ik vind dat je zulke uitspraken eigenlijk niet kunt doen als je het niet geprobeerd hebt heb ik in december, vlak voor kerst, 7 dagen gesapvast (dat is de voltooid verleden tijd van sapvasten toch?).

Mijn eerste zorg was dus dat ik niet voldoende vetten binnen zou krijgen. Gelukkig kan een slowjuicer noten verwerken, in tegenstelling tot een sapcentrifuge zoals die gebruikt werd in de documentaire. Ik heb daarom een aantal sapjes gemaakt van geweekte amandelen, maar ook van avocado’s. Het zijn dan niet heel veel verschillende vetten die je binnen krijgt, maar het is beter dan helemaal niks. Mijn tweede zorg was dat het al na een paar dagen geen gezondheidsvoordeel meer op zou leveren, maar juist een nadeel. Om dit te testen zou ik het dus zeven dagen vol moeten houden. Ik perstte meerdere liters sap per dag, zodat ik altijd een sapje kon nemen wanneer ik trek had. Ik heb mezelf geen restricties gegeven in de vorm van een maximaal aantal sapjes per dag of op vaste tijden een sapje nemen. Want om het vol te houden moet het vooral ook makkelijk zijn. Verder stapte ik elke dag op de weegschaal, wanneer ik meer dan een kilo per dag af zou vallen was dat mijn teken om er mee te stoppen.

De eerste 3 dagen ging het eigenlijk heel goed. Ik ben geen groot fan van groentesappen, maar omdat ik niks tekort wou komen ben ik hier toch mee gaan experimenteren en de eerste dagen kreeg ik deze ook prima weg. Maar daarna ging het me tegen staan. Ik kreeg de groentesappen haast niet weg, doorslikken was moeilijk en kokhalzen was geen uitzondering. Vanaf dag 5 nam ik daarom alleen nog maar fruitsappen en maakte ik 1 keer per dag een soort pudding van avocado en banaan (ook gewoon in de slowjuicer) en wat cacaopoeder om in ieder geval wel genoeg binnen te krijgen. Maar op dag 6 kreeg ik honger, en geen sapje kon die honger nog stillen. En ook op dag 7 had ik honger, de hele dag door. In de laatste 3 dagen stonden de fruitsapjes trouwens ook enorm tegen, van het kleinste vezeltje dat ik tegenkwam in een sapje begon ik al te kokhalzen dus het was echt een worsteling om voldoende binnen te krijgen. Verder merkte ik aan mezelf dat ik vermoeid raakte, verschrikkelijk slecht sliep, dat mijn hoofd, dat normaal al overloopt door interne drukte, nu niet eens meer van mij leek zo druk als het was en het kleine beetje concentratie waar ik normaal nog over beschik was verdwenen.

Ik heb het zeven dagen volgehouden, maar het was uiteindelijk meer een strijd dan een leuke uitdaging. Ik kan nu uit eigen ervaring zeggen dat sapvasten mij geen goed doet. Ik ben in die 7 dagen bijna 5 kilo afgevallen, maar daar hoef je het echt niet voor te doen, want na twee dagen normaal eten zit dat er alweer aan. Dat gewichtsverlies is niks anders dan je darmen die compleet leeg zijn en het vocht dat je bent verloren.

Ik heb sindsdien mijn slowjuicer nog maar twee keer weer gebruikt en beide keren werd ik beroerd van het sap. Ik denk dat ik mijn lichaam behoorlijk heb laten schrikken, wat ik erg jammer vind. Ik denk echt nog steeds dat juicen goed voor je is en een makkelijke manier om je eetgewoonten te verijken, en ik denk dat ik er gewoon langzaam weer aan moet wennen om het op te nemen in mijn gewoontes.

Foto credits: 1

Vegan snoep review + een lekkerder en goedkoper alternatief

Vegan snoep, daar is nog niet zo heel veel van te krijgen, in ieder geval niet aan deze kant van het land. Daarom werd ik helemaal blij toen ik zag dat de tuinen Nãkd bars ging verkopen. Ik had ze nog nooit gehad, maar op verschillende blogs en ook op Facebook zag ik lovende reacties voorbij komen.

IMG_0733

Op de foto zie je de pecan pie, en ik heb ook nog de cocoa orange geprobeerd. De Nãkd bars zijn niet alleen vegan, maar ook raw. Er zitten geen gluten in (voor mij niet belangrijk, maar als je geen gluten mag is dat heel fijn natuurlijk) en ze worden gemaakt van allemaal natuurlijke ingrediënten. In de pecan pie zitten bijvoorbeeld alleen pecans, dadels en amandelen.

Mijn ervaring is dat veel vegan voedingsartikelen die beschreven worden op een blog of die ik tegen kom op Facebook/Pinteres/Twitter ontzettend postitief ontvangen en omschreven worden. En al heel vaak heeft dat bij mij voor een enorme teleurstelling gezorgd. Mensen schrijven over hoe fantastisch iets smaakt, hoe mooi het er uit ziet en hoe het zo enorm dicht bij de real deal komt, maar mijn ervaring is dat dat heel vaak helemaal niet zo is. Misschien hebben vegans het idee dat ze maar met minder genoegen moeten nemen omdat er dus nog niet zoveel te koop is en ze daarom maar tevreden moeten zijn met wat er is, maar dat is echt niet waar. Helemaal niet voor de prijzen waarvoor deze vegan producten worden aangeboden (een Nãkd bar kost bijvoorbeeld €1,19!)

Je kunt het misschien al wel een beetje raden, ik ben dus niet heel erg te spreken over deze veel te dure bars. In de verpakking lijkt het nog aardig wat, maar als je hem opent raak je tegelijk teleurgesteld over het formaat van deze bar. Ook de smaak viel me enorm tegen. Ik vind het fijn dat ze geen conserveringsmiddelen en dergelijke bevatten, maar ik denk dat dit soort producten het lekkerst zijn als ze vers zijn. Deze bars proefden alsof ze al veel smaak verloren hadden. Ik denk dat het een goede snack is voor als je onderweg bent en even wat nodig hebt, maar ik zou ze niet snel voor de lekkere trek kopen.

Gelukkig heb ik wel een heel goed alternatief voor jullie, namelijk dit recept. Deze maak ik zelf vaak, als ik weer in een gezonde bui ben en toch wat lekkers wil snoepen. In plaats van door poeder suiker rol ik ze dan door geraspte kokos, echt super lekker!

Foto credit: 2

Hebben jullie tips voor vegan lekkernijen die in winkels te koop zijn en die je echt lekker vind?

First time

Voor alles is een eerste keer, maar hoe ouder je wordt hoe minder eerste keren je lijkt te hebben. Dat maakt het vaak extra leuk als je er een hebt (niet de slechte dingen natuurlijk, daar heb je liever nooit een eerste keer van) en vandaag had ik een hele leuke!

In oktober kocht ik een versapers slowjuicer. Eén van mijn beste keukenaankopen tot nu toe, of in ieder geval de meest gebruikte. In december kreeg ik via Twitter de vraag van de mensen van versapers of ik aanwezig zou willen zijn bij de lancering van hun boek Slow! met een lunch. Mijn eerste uitnodiging als blogger! Ik vond dat natuurlijk hartstikke gaaf en heb ja gezegd, en vandaag was het dan zover!

Bijna ging het feest niet door, omdat ik afgelopen weekend buikgriep kreeg, maar vanochtend besloot ik toch maar gewoon in de auto te stappen want dit was een eerste keer die ik niet wou missen. Dus ik reed richting Utrecht, waar de lancering plaats zou vinden in een restaurant in een park. Ik heb een wat gedateerde (net niet antieke) navigatie die me vertelde dat ik ruim op tijd aanwezig zou zijn, maar toen ik er bijna was raakte hij helemaal in de war en stuurde me de verkeerde kant op. Natuurlijk kwam ik toen ook nog in de file terecht waardoor ik uiteindelijk meer dan een half uur te laat aan kwam bij het restaurant. Dus het was ook meteen de eerste keer dat ik schandalig te laat aanwezig ben bij een gebeurtenis waar ik als blogger ben uitgenodigd (een minder leuke eerste keer). Gelukkig waren ze nog niet begonnen, want door het slechte weer waren er meer mensen te laat.

De presentatie was in een mooi zaaltje en lekker sfeervol aangekleed met verse groenten en fruit als decoratie. Ik denk dat de presentatie vooral bedoeld was voor mensen die nog niet zo bekend zijn met slowjuicen, want ik hoorde eigenlijk niks nieuws maar het was wel leuk om even te zien en horen.

Lunch menu

De lunch bestond uit een aantal gangen en alles was bereid met behulp van de slowjuicer. En hoewel ik een groot fan ben van de slowjuicer ga ik toch eerlijk zeggen dat er een aantal dingen tussen zaten die ik niet lekker vond, hoe creatief ze ook waren. Helaas was niet alles vegan, dus ik heb niet overal van kunnen proeven. Gelukkig zaten er ook dingen tussen die ik wel lekker vond.

Spreads

Deze spreads waren gemaakt van het pulp dat uit de slowjuicer komt. Op Pinterest heb ik al verschillende voorbeelden voorbij zien komen van mensen die koekjes en cake bakken van het pulp uit de slowjuicer, maar ik had er nog nooit aan gedacht dat je het ook kunt gebruiken om broodbeleg te maken. Bij mij komt de pulp toch meestal in de wormenton terecht. Ook een hele goede plek natuurlijk, want ook zo wordt er niks verspild. Ik kon helaas niet alle spreads proeven omdat er een paar met mayonaise waren gemaakt, maar de spreads van olijven en die van rode bieten smaakten in ieder geval erg goed. Dit is iets waar ik ook zeker zelf mee ga experimenteren. Ik eet eigenlijk nooit brood, maar vind het wel heel gezellig om op een zaterdagavond wat lekker hapjes op tafel te zetten, met zelfgemaakte spreads is dat nog leuker.

Bonbon

Van deze bonbons was ik echt heel erg onder de indruk. Ze zijn natuurlijk niet helemaal met de slowjuicer gemaakt, maar hierbij is wel weer gebruik gemaakt van de pulp die eruit komt. De linker zijn gemaakt van pure chocola en (als ik het goed onthouden heb) pulp van cranberrie en rode biet. De rechter hebben een binnenkant van framboos en iets dat ik vergeten ben en een buitenkant van witte chocolade en kokos. De laatste was volgens mij de favoriet van de meeste aanwezigen.

Aan het einde van de lunch kreeg iedereen het nieuwe boek mee naar huis. Ik ben op dit moment druk bezig met studeren voor de tentamens, maar zodra die achter de rug zijn ga ik dit boek van voor tot achter lezen. Ik heb er uiteraard al even in gebladerd en ik vind het er erg leuk uitzien. En het mooiste is dat hier niet alleen saprecepten in staan, maar ook recepten voor bijvoorbeeld ijs en dingen die je kunt maken van de pulp. Wanneer ik het boek uit heb ga ik een review schrijven, en misschien dat ik ook een boek weg ga geven in een winactie. Zouden jullie dit boek graag winnen?

Day Zero Project update #2 en kerstvakantie uit-tip

Niet zo heel lang geleden schreef ik al een Update voor mijn Day Zero Project en nu kan ik alweer iets van mijn lijstje afstrepen, daar wordt ik blij van. En jullie misschien ook wel, want het is meteen een leuke tip voor de komende dagen. Veel mensen zijn de komende dagen vrij en in de dagen voor kerstmis is het altijd fijn om nog even iets leuks te doen vind ik, daarom is dit afgestreepte doel meteen een leuke uit-tip!

Ik vertelde het al in deze post over december, ik wilde graag de kerstmarkt in Valkenburg bezoeken, en dan met name de kerstmarkt in de grotten. En dat deden we vorige week. Zomaar namen we allebei (Mark en ik dus) een woensdag vrij, stapten in de auto en reden naar Valkenburg. Door de stromende regen en drukke spits, maar ach we kwamen heel over en daar was het droog. We hadden besloten dat we de kerstmarkt in de gemeentegrot gingen bekijken. Dit is de grootste en oudste kerstmarkt die in de grotten van Valkenburg wordt gehouden, dus wij dachten dat dat dan ook wel de leukste zou zijn. Natuurlijk was het enorm druk in Valkenburg met toeristen van over de hele wereld. Valkenburg schijnt wereldwijd bekend te staan om de kerstmarkten en dat was te merken. Gelukkig hadden de grotten genoeg ruimte voor al deze mensen en kon je er makkelijk rond lopen.

Foto's maken in een grot is moeilijk.

Foto’s maken in een grot is moeilijk.

De kerstmarkt was erg gezellig aangekleed, maar ik kreeg wel een beetje de rommelmarktvibe. Er werden natuurlijk enorm veel kerstgerelateerde dingen verkocht, maar er stonden ook erg veel kramen met sieraden, kitsch, bloembollen, eten en drinken. En hoewel het buiten koud was, was het in de grotten warm en benauwd. We zijn er iets langer als een uur binnen geweest en toen wouden we er ook echt wel graag weer uit, dat klimaat was toch niet helemaal prettig. Daardoor hadden we natuurlijk heel veel tijd over, we hadden gedacht dat we uren in de grotten zouden zijn, maar die tijd hebben we goed besteed. Heel Valkenburg was in kerstsfeer en heel mooi versierd. We zijn op een verwarmd terras gaan zitten om wat te drinken, hebben nog even wat winkeltjes bekeken en aan het einde van de middag zijn we naar Maastricht gereden.

Ook Maastricht is helemaal mooi versierd en er is een kerstmarkt op de Vrijthof. Hier kochten we een kerstster voor Mark.

In Maastricht zit de winkel Waar, een heel leuk winkeltje vol duurzame kadootjes, zoals notitieboekjes die gemaakt zijn van olifanten poep of stoere tassen van brandweerslangen. Hier kocht ik de tony’s chocolonely pure chocolade met rozemarijn en sinaasappel eindelijk, die kon ik hier in de buurt nergens vinden.


Ik vind hem erg lekker, maar ik proef de rozemarijn er eigenlijk niet zo in, het is vooral de sinaasappel waardoor de chocola een smaakje krijgt.
Ook kocht ik thee, de ‘Dreams come true’ thee van Natural Temptation.


Dit is een bioloigische thee die belooft dat dromen uitkomen. Ik weet niet of dat waar is, ik kocht het pakje omdat ik het heel mooi vind. Ik heb de thee nu twee keer gedronken en hij smaakt best lekker, veel lekkerder dan de slaapthee’s die ik tot nu toe geprobeerd heb. Ik slaap de laatste tijd sowieso best aardig dus ik weet niet of de thee je nachtrust ook echt goed doet.

De kerstgrotten in Valkenburg bezoeken stond op nummer 45 in mijn Day Zero Project.

Afgelopen zondag bezocht ik trouwens ook nog de kerstmarkt in Münster, ook een leuke uittip, al is dit veel meer georienteerd op eten en drinken. Elke paar stappen staat er wel een glühwein of bockworstkraam. Als vegetariër of veganist kun je hier niet heel goed terecht, al stond er dit jaar voor het eerst een falafel kraam. Helaas kwamen we deze pas aan het einde tegen, net nadat ik een patatje gegeten had, anders was ik zeker voor de falafel gegaan.

Hebben jullie ook nog leuke uittips voor de kerstvakantie?

Foto credits: 1 en 2

Pinterest friday: lieve diertjes

Pinterest is, nog steeds, mijn grootste verslaving. Hoewel ik er soms weken niet naar kijk (echt heel soms), heb ik inmiddels al duizenden plaatjes, recepten, workouts, diy’s en nog veel meer gepind.

De laatste tijd zijn mooie foto’s van dieren mijn favoriete pindingen, daarom ga ik hier de mooiste met jullie delen.

Lieve kleine bunny met strik

Lieve kleine bunny met strik


Zo lief. Mijn konijntje zou dat strikje waarschijnlijk meteen proberen op te eten, laat staan dat ie zo mooi stil blijft zitten voor een foto.

Donkey!

Donkey!


Sinds ik jaren geleden Shrek zag ben ik gek op ezeltjes. En deze ziet er zeker net zo ondeugend uit als Donkey.

Sneeuwwitje

Sneeuwwitje


Dit katje lijkt echt als twee druppels water op mijn kat. En die ligt ook altijd zo heerlijk lui te zijn, het liefst op zijn rug, want dan is de kans groot dat iemand wel op zijn buik wil kriebelen en dat vind hij het allerfijnste kriebelplekje. Wat eigenlijk best vreemd is, want van andere kattenbaasjes hoor ik heel vaak dat ze hun kat niet op de buik mogen aaien. Mijn kat is gelukkig een beetje gek, en daar ben ik blij mee!

Knuffelnijnies

Knuffelnijnies


Knuffelende konijntjes, need I say more?

Mister Fox

Mister Fox


Al jaren loop ik hier in de buurt door de bossen, hopend een vos in het echt te spotten, maar helaas, het is me nog nooit gelukt. Terwijl ik zeker weet dat er hier flink wat zitten, de kippen van een meneer op de moestuin worden namelijk regelmatig gekidnapped (ik noem het maar even zo, want ik vind het zo’n zielig idee dat die vos de kipjes op eet…). Gelukkig staan er op Pinterest heel veel van dit soort mooie foto’s van vosjes, kan ik die in ieder geval bekijken.

Bambi

Bambi


Dat ik hertjes leuk vind wisten jullie vast al he? Bij ons in de straat is een hele grote kinderboerderij waar ze ook hertjes hebben, een aantal gewone, maar ook een aantal albino herten. En een hert met 3 poten, die rent dan weer het hardst van allemaal. Wanneer mijn neefjes of nichtje komt logeren gaan we altijd even naar de kinderboerderij toe, zij blij en ik ook weer blij.

Ik kan jullie nog veel meer mooie diertjes foto’s laten zien, maar dan zou deze post echt oneindig lang worden (en waarschijnlijk erg eentonig, de meeste foto’s die ik heb gepind zijn konijntjes, poesjes, hertjes, vosjes, otters en wolven).

Foto credits: 1, 2, 3, 5 en 6

Winaar soy scent winactie + kortingscode

Vorige week schreef ik een review over de soy scents die Marenthe maakt. Tot gisteren kon je meedoen en vandaag is het zover, ik kan een winnaar bekend maken!

Met stukjes groene thee en bruine suiker!

En de winnaar is *tromgeroffel*

Missdoke! Van harte gefeliciteerd met je prijs, ik zorg ervoor dat het snel naar je toe komt.

Heb jij niet gewonnen, maar wil je toch graag de soy scents van Marenthe proberen? Je kunt ze hier bestellen. En speciaal voor de lezers van deze blog heeft Marenthe een kortingsactie! Als je de code “wannabe vegan” doorgeeft bij je bestelling van minimaal 10 soy scents krijg je er 1 gratis bij! Deze code is geldig tot 31 december 2014 (dus een kerstkadootje bestellen kan nog 😉 )

De leukste kadootjes

Net zo als bijna ieder ander in Nederland vierden wij afgelopen weekend Sinterklaas. Wij vierden het met het kleine neefje van Mark, 1 jaar is de kleine boef en hij snapt er natuurlijk nog helemaal niks van. Het is die leeftijd waarop het papier, en het verscheuren daar van, leuker is dan de kadootjes, maar het was een hartstikke gezellig feestje. En Sinterklaas heeft gelukkig ook aan mij gedacht, dus ik kan mijn leukste kadootjes met jullie delen.

Kleurboek voor volwassenen

Kleurboek voor volwassenen


Het kleurboek voor volwassenen, deel II. Eerder schreef ik al over zentangle en hoe ontspannend dat is. Voor het inkleuren van de mooie tekeningen die in het kleurboek voor volwassenen staan geldt absoluut hetzelfde. Dit boek is gevuld met hele mooie tekeningen die je in kunt kleuren, schilderen, glitteren of plakken zoals je zelf wil. Ik wordt altijd zo creatief en blij van dit soort dingen.

444 Dingen om te tekenen

444 Dingen om te tekenen


Dit boek kreeg ik ook, en ik vind dit misschien nog wel leuker dan het kleurboek. Dit boek heeft heel fijn dik papier zodat je er met alle materialen (acryl verf, aquarel, enz.) in kunt werken zonder dat het papier gaat bobbelen. Dit boek zit vol met lege pagina’s en op elke pagina staat wat je kunt maken. En dit zijn niet zomaar dingen, een paar voorbeelden: een stofzuigende tijger, krokodillentranen, een vulkaanuitbartsting en een drukfout. Voel je de creativiteit al opborrelen? Ik zie echt meteen plaatjes in mijn hoofd van hoe deze gekke dingen er uit zouden zien. Jammer genoeg kan ik niet zo goed tekeken, maar het is wel heel leuk om mee bezig te zijn.

Roze kaarsen van de Hema

Roze kaarsen van de Hema


Ook kreeg ik nog deze leuke kaarsen in het felroze met een leuk printje erop. Die bewaar ik nog even, ik wil ze graag in mijn studeerkamer hebben als deze af is.

Vorige week kreeg ik ook nog een heel leuk verlaat verjaardagscadeau:

Haakboekje

Haakboekje


Ik kan nog niet echt haken, maar wil het wel heel graag leren. Vorige week kreeg ik dit leuke boekje met garen en een haaknaald. Ik heb inmiddels al flink wat uurtjes geoefend en langzaam begint het ergens op te lijken. Ik werk nu aan een bonbon uit dit boekje en ik vind het erg leuk om te doen.

Ik ben dus weer goed verwend dit jaar. Hebben jullie ook sinterklaas gevierd? Welke cadeautjes kregen jullie?

Foto credits: 1, 2, 3 en 4

Postcrossing en snailmail

Als je postcrossing nog niet kent moet je echt even doorlezen. Ken je het al wel? Dan mag je natuurlijk ook gewoon lekker mee lezen.

Ik doe nu zelf ongeveer anderhalf jaar aan postcrossing en heb het leren kennen dankzij Doke van on my way unknown. Voor degenen onder jullie die nu denken “ja leuk hoor, postcrossing, maar wat is dat dan?” nou niks meer dan snailmail!
Grapje hoor, snailmail is eigenlijk gewoon ouderwetse post en met postcrossing verstuur en ontvang je kaartjes, snailmailen dus. Het heet trouwens snailmail omdat het, in vergelijking met de moderne vormen van communicatie, nogal traag is. Simpel toch?

Het klinkt nog niet heel bijzonder he? Al vind ik het zelf wel altijd heel erg leuk om post te krijgen, zolang het niet die nare blauwe envelop is. Postcrossing haakt hier leuk op in door mensen over de hele wereld met elkaar in contact te brengen via kaarten. Op postcrossing kun je een account aanmaken en vervolgens kun je aangeven dat je een kaartje wilt versturen. Je krijgt dan een adres en wat persoonlijke informatie over de ontvanger en je bent klaar om je kaartje op te sturen. En het leuke is, voor elk kaartje dat je verstuurt, ontvang je er ook één. Zo heb ik nu een collectie kaartjes, gekregen van mensen over de hele wereld.

Mensen schrijven vaak hele verhalen op zo’n kaartje, over zichzelf, de stad waar ze wonen of het werk dat ze doen. Hartstikke leuk vind ik dat, alsof je even een blik in iemands leven krijgt. Ik heb tot nu toe nog maar 1 kaartje gekregen waar alleen een naam op stond. Maar dat was wel een kaartje met een konijntje erop, dat maakte veel goed (stiekem was het een haas, maar ach ze had haar best gedaan denk ik). En dat is ook zo leuk aan postcrossing, je kunt aangeven wat voor een soort kaartjes je graag zou ontvangen. Je bent natuurlijk niet verplicht om daar rekening mee te houden, maar het is wel heel leuk als jij kaartjes van dansende papegaaien leuk vind en die dan ook krijgt (niet mijn keuze hoor).

Op Pinterest zag ik dat er ook mensen zijn die hele kunstige zelfgemaakte kaartjes sturen, zoals deze:

en deze:

Zo’n mooie kaart heb ik zelf helaas nog niet gekregen, maar hoe gaaf zou dat zijn? Toch heb ik al wel heel wat echt mooie kaartjes gekregen. Het liefst zou ik ze allemaal ophangen, maar na een tijdje kom je dan gewoon muur tekort. Daarom ben ik op zoek naar een rek:

Hiermee kun je telkens je mooiste kaartjes tentoonstellen. Helaas zijn deze rekken best prijzig, dus ik hoop dat ik er een keer één bij de kringloop of op een rommelmarkt vind.

Wat ik ook echt heel leuk vind is het zelf uitzoeken van kaarten om te versturen. Er zijn flink wat websites te vinden die kaarten verkopen, maar stationery heaven is op dit moment echt favoriet bij mij. Van de week vond ik daar deze leuke set:

Een mooi doosje vol met allemaal minikaartjes, envelopjes en stickers. Dit wordt zeker weten mijn eerstvolgende postcrossing aankoop.

Versturen jullie nog wel is kaartjes per post? Of ben ik hopeloos ouderwets?

Foto credits: 1, 2, 3, 4 en 5

Alwéér december

Ik had het nog niet heel erg door, maar we zitten alweer in de laatste maand van het jaar. Afgelopen zondag was de eerste advent en dat betekent dat we over minder dan vijf weken alweer in het nieuwe jaar zitten.
Nou doet dat me weinig, ik vind oud en nieuw een gezellig feest, maar 1 januari is toevallig gewoon de dag die volgt op 31 december. Een dag als alle andere dagen dus.

Maar toch heb ik het gevoel dat 2014 aan me voorbij geglipt is. Ik heb vooral veel herinneringen aan hard werken, veel klussen en veel studeren. Nee, erg mindful was dit jaar niet voor me. Natuurlijk zijn er veel leuke dingen gebeurd om ons heen, zo zijn er verschillende prachtige baby’s geboren, ontstonden er mooie relaties en waren er vele gezellige etentjes. Toch was ik nergens 100% met mijn hoofd bij. En daarom vind ik het mooi om dit jaar toch maar is wel stil te staan bij de jaarwisseling en het nieuwe jaar aan te grijpen om dingen anders te doen.

Het afgelopen jaar was hectisch. We hadden natuurlijk een huis gekocht waar verschrikkelijk veel in moest gebeuren, en zelfs nu zijn we daar nog druk mee. Ik had een half jaar lang geen les en een baan met onzekerheid. Daarom pakte ik al het werk aan dat ik kon krijgen waardoor ik soms veel meer werkte dan ik eigenlijk zou willen. En ik kon het natuurlijk ook niet laten om iedereen die ergens hulp bij nodig had te helpen. En sinds een maand voel ik me eigenlijk alleen nog maar doodmoe, ik denk dat mijn lichaam er nu de rem opgooit. Als ik terugkijk op het afgelopen jaar kan ik ook niet echt iets noemen dat ik voor mezelf heb gedaan omdat ik het leuk vind, het tripje naar Londen uitgezonderd. De spaarzame keren dat ik met vrienden afsprak was ik vaak te moe of te druk in mijn hoofd met alles dat nog ‘moest’ dat ik er eigenlijk net zo goed niet bij had kunnen zijn (sorry jongens). Zelfs de tijd die ik met Mark doorbracht was vaak gevuld met ‘ik moet nog even dit’ of ‘dat moet echt nog even afgemaakt worden’, waardoor er uiteindelijk maar weinig tijd overbleef.

Gelukkig hoeven we in 2015 niet weer opnieuw een huis te verbouwen, en ook is er niemand die me verplicht zo veel te werken, dus volgend jaar kan ik het lekker allemaal anders doen. Maar daar kan ik ook natuurlijk nu al mee beginnen! Sinds een paar weken ben ik weer lekker aan het bloggen, wat ik heel leuk vind. Ik zou het waarschijnlijk zelfs nog leuk vinden als er niemand zou lezen (nouja, misschien 2 of 3 mensen), het schrijven is gewoon zo al leuk genoeg. Ik zou het wel fijn vinden als we het klussen zouden afmaken, maar ik heb inmiddels van zoveel mensen gehoord dat een huis eigenlijk nooit af is dat ik daar wel in ben gaan geloven (en ik heb ook een beetje ervaren dat voor alles wat je maakt of repareert iets anders weer kapot gaat). Ik zie het nu ook niet meer als één groot project, maar gewoon klusjes die moeten gebeuren. Dat maakt het een stuk beter te behappen.

Omdat december altijd een drukke maand is heb ik vlak voor de jaarwisseling nog een heerlijk rustpunt ingelast met Mark, wij hebben namelijk tickets gekocht voor “Moeder, ik wil bij de revue”. Dat betekent dat wij op 30 december lekker een dagje Utrecht ingaan om de stad en alle leuke winkeltjes te bekijken, lekker een hapje te eten en vervolgens het theater induiken.

Ook gaan we dit jaar proberen om de kerstmarkt in de de grotten in Valkenburg te bekijken. En op 31 december sta ik in de tuin oliebollen en allerlei anders te bakken voor de vrienden en familie die oud en nieuw met ons komen vieren. Daar kijk ik echt enorm naar uit, ik hou natuurlijk van bakken en op de flat kon oliebollen bakken echt niet (terwijl ik een fantastisch oud familierecept heb!), maar ik vind het nog veel toffer dat we eindelijk plek hebben om oud en nieuw met zoveel mensen op ons eigen plekje te vieren.

Maar niet alleen december zou met leuke dingen gevuld moeten worden. Een leuke activiteit voor het hele jaar door vind ik postcrossing (hier komt nog een blog over). Sinds vorige week heb ik deze hobby weer opgepakt en ik heb inmiddels een stapel kaarten in huis gehaald waar ik zeker een maand mee vooruit kan en ik heb al heel veel andere leuke kaartjes gespot.
Vanaf februari 2015 heb ik weer een half jaar geen les. Ik ben niet van plan om dan weer zoveel te gaan werken. Ik wil die tijd steken in het afmaken van ons huis, mijn blog en het maken van nieuwe recepten. Verder wil ik graag Frans leren (daar was ik eigenlijk vorig jaar al mee begonnen, maar in het afgelopen jaar heb ik er echt geen tijd meer voor gehad) en wil ik leren zentanglen, als ik dat zo goed schrijf. Mijn eerste creatie is al af, maar ik ben er nog niet heel tevreden over. Een goed excuus om lekker te oefenen dus.

Zentangle poesjes

Zentangle poesjes

Hoe hebben jullie het afgelopen jaar ervaren?

Foto credits: 1, 2, 3, 4