Kringloop happiness

Afgelopen vrijdag had ik een belangrijk tentamen. Zo belangrijk dat als ik het niet gehaald heb ik niet verder mag met mijn opleiding. Best belangrijk toch?

Het vak waar het om gaat is inferentiële statistiek, ook wel bekend als de grootste nachtmerrie voor veel studenten. Ook voor mij. Dit is dan ook al de derde keer dat ik dit tentamen gemaakt heb. De vorige twee keren haalde ik het net niet, en nu de druk dit keer zo hoog lag sloeg de faalangst extreem hard toe. Ik had enorm goed geleerd en had alles onder controle. Totdat ik daar met het tentamen voor mijn neus aan dat veel te kleine tafeltje zat. Hallo black-out! Ook heel onhandig tijdens zulke stress tentamens: surveillanten die hardop met elkaar staan te praten aan je tafeltje. Meerdere keren en minuten lang. Of dames die op enorm tikkende hakken honderd keer voorbijlopen, met de deur slaan en je dan stom aankijken als je zucht. Of dat ik stik in mijn water (echt! Ik was zo zenuwachtig dat ik niet meer normaal kon drinken. Gelukkig had 1 van die vervelende surveillanten keelsnoepjes bij zich waardoor mijn hoest en proest bui weer snel over was.).

Ik heb natuurlijk mijn best gedaan om er wat van te maken, maar toen de deur van het lokaal achter me dicht viel realiseerde ik me gelijk al drie fouten die ik gemaakt had (ja, buiten dat lokaal, zonder faalangst is de kennis er ineens wel. Bedankt brein). Terug gaan mag natuurlijk niet, dus dat zijn al drie punten die ik mis, best veel op een tentamen met nog geen 30 vragen. Een vriendin van mij moest het tentamen ook maken en zit in dezelfde situatie, als ze niet geslaagd is mag ook zij niet meer verder studeren.

Jullie begrijpen wel, wij voelden ons zo rot dat we er beroerd van werden. We hadden elkaar even niks te zeggen en zaten te malen over die nare toets en onze mogelijke toekomt als ongediplomeerde putjesschepper (nee hoor, we hebben allebei al een HBO diploma, iemand wil ons vast aannemen). En wat helpt nou beter dan iets leuks voor jezelf kopen! Maarja, met een klein budget is dat best lastig. Gelukkig barst deze stad van de kringloopwinkels, dus wij wisten waar we heen moesten.

Ik ben niet de eerste blogger die over kringloopschatten schrijft, en ik zal ook vast niet de laatste zijn, maar hoe kan het ook anders? Niks is zo fijn als enorm leuke dingen kopen voor heel weinig geld!

We bezochten twee kringloopwinkels. In de eerste, een vestiging van het Goed, hebben ze een hele fijne boekenafdeling. Ik ben hier nog nooit de deur uit gegaan zonder een stapel boeken.

Ik kocht er deze boeken:

IMG_0803

IMG_0805

IMG_0810

Het komende halfjaar heb ik geen vakken. Als ik het tentamen gehaald heb beginnen mijn lessen pas weer in november, dus een stapeltje boeken is nooit weg. En vrijdag was ik in een stemming waarin ik dacht dat ik het hele weekend verstopt onder de dekens zou liggen lezen. Daarom kocht ik een lekker dik fantasy boek van Robert Jordan. Het is deel I uit een lange serie. De rest van de serie stond er ook, maar ik wil eerst kijken of ik dit leuk vind. Kenners zijn er enthousiast over dus ik ben benieuwd. Het tweede boekje kocht ik omdat mijn hoofd alweer vol zit met alles wat ik dit jaar ga zaaien voor mijn moestuin. Ik heb mijn jaarplan al klaar en als er niks fout gaat heb ik er dit jaar ook daadwerkelijk tijd voor. Dit boek kon ik dus gewoon niet laten staan.
Het derde boek is om mijn steeds groeiende collectie boeken over psychologie en alles wat daarbij hoor aan te vullen. Ja, ik ben één van die enge mensen die voor de leuk dit soort dingen leest, ook als er niks geleerd hoeft te worden voor een tentamen. Ik kan er niks aan doen, pscyhologie is gewoon een passie voor me (en daarom zou ik extra verdrietig zijn als ik dit vak niet gehaald heb).

Ik ging eigenlijk naar deze kringloop omdat ik op zoek was naar een typmachine. Die zoek ik al een tijdje, maar ik heb telkens pech, ook hier weer. Maar met deze stapel boeken was ik ook al heel tevreden. Maar in de tweede kringloop winkel zag ik ineens mijn typmachine ergens op een tafeltje staan!

IMG_0794

Nouja, het was hem niet echt helemaal. Het zit zo, als kind (en volgens mij nog tot ver in mijn tienertijd) dacht ik dat ik een beroemde boekenschrijfster zou worden. Ik had een knalgele typmachine van Brother en ik tikte hier honderden verhaaltjes op uit. Op een gegeven moment is het apparaat in een van de vele opruim buien van mijn moeder uit huis verdwenen en dat heb ik altijd jammer gevonden. Maar daar, in de kringloopwinkel, zag ik ineens mijn mooie zwarte koffertje staan. Ik maakte hem open en zag precies mijn typmachine, maar dan in het zwart. Die kon ik natuurlijk niet laten staan. Voor €7,50 nam ik hem mee. Afgelopen weekend heb ik hem helemaal gepoetst en hier en daar gerepareerd. Nu hoeft er alleen nog maar een nieuw lint in en dan is hij klaar voor gebruik!

Het laatste dat ik kocht was dit schaaltje voor kiemgroenten zoals tuinkers, van Dille en Kamille.

Ik heb er al zo een in huis, maar ik vond één eigenlijk te weinig. Ik vind ze alleen nieuw best prijzig, maar bij de kringloop kostte hij maar €1,50. Ik heb hem thuis meteen afgewassen en hij staat nu in de vensterbank van mijn studeerkamer, en er groeit al tuinkers in.

Foto credits: Dille en Kamille

Advertenties

Blue monday

Aanstaande maandag is het blue monday, statistisch gezien de meest deprimerende dag van het jaar. Dat wordt tenminste beweert. In werkelijkheid is dat natuurlijk helemaal niet zo, blue monday is ooit “uitgevonden” door een PR bureau en vervolgens is een professor ermee aan de haal gegaan. En tja, dan doet de media verder zijn ding en ontstaat een nieuwe vastgeroeste mythe in de samenleving.

Toch heb ik het idee dat de winterdip me ineens met een record tempo in begint te halen. Tot op heden heb ik er elk jaar nog één van flink formaat gehad, maar dit jaar dacht ik de dans te ontspringen. Misschien is mijn opkomende dip een voorbode van de winter die er dan nu misschien toch nog aankomt? Daar zou ik dan wel weer enigszins blij van worden. Stel je voor, een dik pak sneeuw terwijl de dagen alweer langer worden! Heerlijk buiten wandelen, zonlicht absorberen dat op de sneeuw reflecteert. Een betere kuur tegen de winterdip bestaat denk ik niet. Maar tot die sneeuw valt zou ik het liefst in bed blijven liggen. Of zou dat toch ook een beetje komen door faalangst voor de tentamens die er in sneltreinvaart aankomen?

Zelfs als psycholoog (in de dop) vind ik het altijd moeilijk te zeggen wat je in dit soort situaties het beste kunt doen, want dat is toch voor iedereen een beetje anders. Bij mij is het vaak zo dat ik het wel aan voel komen, ongeveer een week van te voren barst ik ineens van de energie, heb ik duizend-en-één goede ideeën en bijna geen slaap nodig en dan pats boem daar is het gat. Die dagen waarop ik me zo voel zijn eigenlijk de dagen waarop ik dan zoveel mogelijk structuur aan moet brengen of vasthouden (en al die ideeën maar lekker laten gaan, want ik ga er dan ook direct mee aan de slag en een week later levert dat dikke vette stress op omdat het veel te veel hooi op mijn vork blijkt te zijn). Wat ik omschrijf lijkt enigszins op een bipolaire stoornis, maar ik verzeker je, dit is op z’n max dan een manie-light. Want een echte manische episode hoop ik nooit mee te maken, het dal dat daarna komt lijkt me verschrikkelijk. Vaak komt de dip als er dan een paar dingen achter elkaar misgaan, er komt een druppel die de emmer doet overlopen en ja, dan is het mis. Maar ook dan helpt het me enorm om vast te houden aan structuur en uitdagingen niet uit de weg te gaan. Want het blijkt vaak dat je meer kunt dan je denkt, en na het uitgaan van de uitdaging ben je vaak weer trots op jezelf.

En soms, heel soms, trek ik alle gordijnen dicht, zet de deurbel en mijn mobiel uit en ga lekker in mijn pyama en slaapzak de hele dag op de bank liggen series kijken. Want ook dat helpt 🙂

Hebben jullie ook wel is last van een (winter) dip? Wat doen jullie om hier doorheen te komen? Of doe je er juist helemaal niks aan?