Kringloop happiness

Afgelopen vrijdag had ik een belangrijk tentamen. Zo belangrijk dat als ik het niet gehaald heb ik niet verder mag met mijn opleiding. Best belangrijk toch?

Het vak waar het om gaat is inferentiële statistiek, ook wel bekend als de grootste nachtmerrie voor veel studenten. Ook voor mij. Dit is dan ook al de derde keer dat ik dit tentamen gemaakt heb. De vorige twee keren haalde ik het net niet, en nu de druk dit keer zo hoog lag sloeg de faalangst extreem hard toe. Ik had enorm goed geleerd en had alles onder controle. Totdat ik daar met het tentamen voor mijn neus aan dat veel te kleine tafeltje zat. Hallo black-out! Ook heel onhandig tijdens zulke stress tentamens: surveillanten die hardop met elkaar staan te praten aan je tafeltje. Meerdere keren en minuten lang. Of dames die op enorm tikkende hakken honderd keer voorbijlopen, met de deur slaan en je dan stom aankijken als je zucht. Of dat ik stik in mijn water (echt! Ik was zo zenuwachtig dat ik niet meer normaal kon drinken. Gelukkig had 1 van die vervelende surveillanten keelsnoepjes bij zich waardoor mijn hoest en proest bui weer snel over was.).

Ik heb natuurlijk mijn best gedaan om er wat van te maken, maar toen de deur van het lokaal achter me dicht viel realiseerde ik me gelijk al drie fouten die ik gemaakt had (ja, buiten dat lokaal, zonder faalangst is de kennis er ineens wel. Bedankt brein). Terug gaan mag natuurlijk niet, dus dat zijn al drie punten die ik mis, best veel op een tentamen met nog geen 30 vragen. Een vriendin van mij moest het tentamen ook maken en zit in dezelfde situatie, als ze niet geslaagd is mag ook zij niet meer verder studeren.

Jullie begrijpen wel, wij voelden ons zo rot dat we er beroerd van werden. We hadden elkaar even niks te zeggen en zaten te malen over die nare toets en onze mogelijke toekomt als ongediplomeerde putjesschepper (nee hoor, we hebben allebei al een HBO diploma, iemand wil ons vast aannemen). En wat helpt nou beter dan iets leuks voor jezelf kopen! Maarja, met een klein budget is dat best lastig. Gelukkig barst deze stad van de kringloopwinkels, dus wij wisten waar we heen moesten.

Ik ben niet de eerste blogger die over kringloopschatten schrijft, en ik zal ook vast niet de laatste zijn, maar hoe kan het ook anders? Niks is zo fijn als enorm leuke dingen kopen voor heel weinig geld!

We bezochten twee kringloopwinkels. In de eerste, een vestiging van het Goed, hebben ze een hele fijne boekenafdeling. Ik ben hier nog nooit de deur uit gegaan zonder een stapel boeken.

Ik kocht er deze boeken:

IMG_0803

IMG_0805

IMG_0810

Het komende halfjaar heb ik geen vakken. Als ik het tentamen gehaald heb beginnen mijn lessen pas weer in november, dus een stapeltje boeken is nooit weg. En vrijdag was ik in een stemming waarin ik dacht dat ik het hele weekend verstopt onder de dekens zou liggen lezen. Daarom kocht ik een lekker dik fantasy boek van Robert Jordan. Het is deel I uit een lange serie. De rest van de serie stond er ook, maar ik wil eerst kijken of ik dit leuk vind. Kenners zijn er enthousiast over dus ik ben benieuwd. Het tweede boekje kocht ik omdat mijn hoofd alweer vol zit met alles wat ik dit jaar ga zaaien voor mijn moestuin. Ik heb mijn jaarplan al klaar en als er niks fout gaat heb ik er dit jaar ook daadwerkelijk tijd voor. Dit boek kon ik dus gewoon niet laten staan.
Het derde boek is om mijn steeds groeiende collectie boeken over psychologie en alles wat daarbij hoor aan te vullen. Ja, ik ben één van die enge mensen die voor de leuk dit soort dingen leest, ook als er niks geleerd hoeft te worden voor een tentamen. Ik kan er niks aan doen, pscyhologie is gewoon een passie voor me (en daarom zou ik extra verdrietig zijn als ik dit vak niet gehaald heb).

Ik ging eigenlijk naar deze kringloop omdat ik op zoek was naar een typmachine. Die zoek ik al een tijdje, maar ik heb telkens pech, ook hier weer. Maar met deze stapel boeken was ik ook al heel tevreden. Maar in de tweede kringloop winkel zag ik ineens mijn typmachine ergens op een tafeltje staan!

IMG_0794

Nouja, het was hem niet echt helemaal. Het zit zo, als kind (en volgens mij nog tot ver in mijn tienertijd) dacht ik dat ik een beroemde boekenschrijfster zou worden. Ik had een knalgele typmachine van Brother en ik tikte hier honderden verhaaltjes op uit. Op een gegeven moment is het apparaat in een van de vele opruim buien van mijn moeder uit huis verdwenen en dat heb ik altijd jammer gevonden. Maar daar, in de kringloopwinkel, zag ik ineens mijn mooie zwarte koffertje staan. Ik maakte hem open en zag precies mijn typmachine, maar dan in het zwart. Die kon ik natuurlijk niet laten staan. Voor €7,50 nam ik hem mee. Afgelopen weekend heb ik hem helemaal gepoetst en hier en daar gerepareerd. Nu hoeft er alleen nog maar een nieuw lint in en dan is hij klaar voor gebruik!

Het laatste dat ik kocht was dit schaaltje voor kiemgroenten zoals tuinkers, van Dille en Kamille.

Ik heb er al zo een in huis, maar ik vond één eigenlijk te weinig. Ik vind ze alleen nieuw best prijzig, maar bij de kringloop kostte hij maar €1,50. Ik heb hem thuis meteen afgewassen en hij staat nu in de vensterbank van mijn studeerkamer, en er groeit al tuinkers in.

Foto credits: Dille en Kamille

Advertenties

Secret mission: Back-to-school

Gisteren was mijn eerste lesdag aan de universiteit. Ik had er hartstikke veel zin in, maar vond het ook wel een beetje spannend, want wat nou als het te moeilijk is voor me? Of misschien ben ik wel te traag? Of, nog veel erger: Misschien vind ik het wel helemaal niet leuk!

Na één dag kan ik natuurlijk nog niet zeggen hoe het zal gaan, maar de spanning is er in ieder geval af. Ik voel me daar nu al zoveel meer op mijn plaats dan dat ik me op het Saxion ooit gevoeld heb, dus ik doe gewoon mijn best en ik zie wel waar ik kom.

Na zo’n eerste dagje is er natuurlijk niks fijner dan thuiskomen en alles meteen kunnen vertellen aan het vriendje, maar toen ik thuiskwam was hij nergens te bekennen. Wel stond er dit op tafel:
20130903_115157_20130903115656948

Spannend! Een kist en een brief. Ik heb natuurlijk eerst de brief gelezen 🙂
20130903_115250_20130903115848746
(Even aanklikken om te lezen, echt doen! Ik vond het echt superleuk.)

Ik was natuurlijk hartstikke benieuwd wat er in de kist zat, maar ik vroeg me ook wel af waar Mark was. Ik heb dus eerst een rondje door het huis gelopen en echt in alle kamers gekeken maar ik kon hem niet vinden. Omdat ik geen geduld meer had heb ik maar gewoon in de kist gekeken en tadaa:
20130903_115304_20130903115925061

Een kist vol vegan lekkers! Superlief 🙂

Ik heb natuurlijk ook nog even een foto gemaakt waarbij ik alles uitgestald heb:
20130903_115419_20130903120102964

Er zit echt van alles in: nootjes, bananenchips, een drankje, broodbeleg, worstjes, snoepjes, koekjes en zelfs overheerlijke misosoep :)Maar ik ben vooral benieuwd naar de lovechock! Ik heb het nog nooit gehad, maar ik lees op verschillende blogs en sites dat het heel lekker moet zijn (en omdat ik gisteren te moe was om dit te schrijven moesten ze ook nog tot vandaag blijven liggen, zelfbeheersing mensen, ik heb het).

Vlak nadat ik de kist geopend had kwam Mark ineens binnen vanaf het balkon, echt geen idee hoe ik dat nou gemist kan hebben! Hij stond de wormen te voeren en had me niet binnen horen komen. Als ik een stap verder de keuken in had gezet bij het zoeken had ik hem zien staan, maar ik was natuurlijk veel te nieuwsgierig naar de kist.
Hij vertelde dat hij de kist bij de kringloop had gekocht en dat hij hem nu weg wou gooien, maar ik vind hem veel te leuk dus hij krijgt een mooi plekje bij mijn bureau 🙂

Hebben jullie wel is lovechock gegeten? Wat vinden jullie ervan?

P.S.: Stiekem is deze blog natuurlijk een beetje voor alle jongens en meisjes die een vegan vriendje of vriendinnetje hebben. In plaats van de standaard doos bonbons is dit echt een heel leuke kadootje 😉