Fat, sick & nearly dead

Nee, dit gaat niet over mij of de staat van mijn gezondheid. Gelukkig. Fat, sick & nearly dead is de titel van een documentaire die ik vorige week op Netflix zag en die best wat indruk op me heeft gemaakt.

Fat, sick & nearly dead

In deze documentaire volg je Joe, een Australiër met flink overgewicht en aardig wat gezondheidskwaaltjes. Hij slikt een aardige hoeveelheid medicijnen, maar wil het liefst weer gezond zijn zonder medicijnen te hoeven gebruiken. Hij is van mening dat hij dit kan bereiken door een ander eetpatroon aan te nemen. Om dit te bereiken start hij met 60 dagen sapvasten. En dat is het punt waarop ik deze documentaire bijna weer uitzette.

Ik ben niet bepaald een fan van sapvasten. Begrijp me niet verkeerd hoor, ik ben ervan overtuigd dat je heel veel voedingsstoffen uit sappen kunt halen en dat dit een awesome kick-off van een nieuwe levensstijl kan zijn, mits je dit niet langer dan een paar dagen achter elkaar doet. Maar deze beste man wou dit dus 60 dagen lang gaan doen. Voornamellijk omdat je amper vetten binnen krijgt tijdens zo’n kuur ben ik er huiverig voor. Ook al zijn we met zijn allen door de media geïndoctrineerd tot het geloven dat vet slecht voor je is en je dik maakt, je kunt absoluut niet zonder! Heel simpel uitgelegd wordt vet in je lichaam ingezet als geleider waardoor de cellen in je lichaam boodschappen aan elkaar door kunnen geven. Je hebt het dus letterlijk nodig om te kunnen leven.

Maar goed, terug naar de documentaire. Ik bleef kijken, ik weet niet of het het leuke Australische accent was of de leuke tekenfilmpjes waarmee de documentaire werkte om dingen op een grappige manier uit te leggen. Ik was geïntrigeerd. Joe gaat naar Amerika om zijn sapkuur te doen. De eerste 30 dagen verblijft hij op één plek, de 30 dagen daarop trekt hij rond. Overal neemt hij zijn sapcentrifuge mee naartoe, hij heeft zelfs een sapcentrifuge op een accu aangesloten in zijn auto zodat hij mensen die hij tegen komt op zijn reis een versgemaakt sapje kan laten proeven. En hij spreekt veel mensen. Veel mensen zijn geïnteresseerd, en hij weet zelfs mensen te inspireren hetzelfde te doen als hij. Tijdens zijn sapkuur staat Joe onder controle van dokter Fuhrman, die bekend is om zijn werk in, en boeken over voeding en gezondheid. Na de sapkuur eet Joe alleen nog maar plantaardig voedsel. Je ziet Joe veranderen van een man met ernstig overgewicht naar een gezonde man, die geen medicijnen meer hoeft te gebruiken (sorry, spoiler, maar dit was makkelijk te raden toch?)

Door deze documentaire ben ik (nog) beter na gaan denken over wat ik eet. Verschrikkelijk veel eten komt in een pakje en is bewerkt. Dit brengt heel wat teweeg in je lijf, zonder dat je dit direct merkt. En wanneer je het eindeijk wel merkt kan het al veel te laat zijn om er wat aan te doen. Maar Joe is niet de enige persoon in deze documentaire die mij tot inzichten heeft gebracht. Joe weet iemand te inspireren zijn pad te volgen, en ook hij wordt gevolgd in deze documentaire. Ik ga jullie niet vertellen hoe het verhaal van deze persoon verloopt want ik heb er zelf enorm veel plezier aan beleefd hiernaar te kijken en ik hoop dat jullie dat ook gaan doen! Als je aan het twijfelen bent of plantaardig eten nou wel zo goed voor je is, of je hebt even nieuwe motivatie nodig om het vol te houden (want gezond eten in een wereld vol verleidingen is nou eenmaal verschrikkelijk moeilijk vol te houden) dan raad ik je ook echt aan om deze docu te kijken.

Mocht je je nou echt geïnspireerd voelen, dan is er ook nog een website van Joe waarop je veel informatie kunt vinden, maar ook recepten voor sap en maaltijden, foto’s en verhalen van mensen die het gedaan hebben en nog veel meer.

Advertenties

Nieuwe (keuken) liefde

Gisteren werd ie dan eindelijk bezorgd, mijn nieuwe shiny slowjuicer! Het is een groene versapers 3G geworden. Eigenlijk wou ik al heel lang een slowjuicer, maar omdat ze zo duur zijn stelde ik het tot nu toe steeds uit. Maar vorige week was ik jarig en van het geld dat ik gekregen heb, heb ik hem nu dan eindelijk gekocht. Gelijk een mooie gelegenheid voor mijn allereerste unboxing blog, maar dan zonder filmpje want na alle filmpjes die ik voor school op heb moeten nemen en analyseren kan ik mezelf echt niet meer horen praten. Dus in de vorm van een collage, de unboxing van mijn nieuwe liefde:

collage_20141106234142264

De doos was veel groter dan ik verwacht had, en dat komt omdat er een kadootje bij in zat! 6 flesjes met dopjes en labels om je eigen versgeperste sapjes in te bewaren, daar was ik dus alvast blij mee. Verder zat er natuurlijk de machine zelf in, en een extra zeef voor zacht fruit die je kunt gebruiken als je wat meer vezels in je sap wilt hebben. Ook zit er een leuk receptenboekje in met allemaal handige tips en, natuurlijk, heel veel recepten. Ik had natuurlijk al wat sapcombinaties bedacht en ging gelijk aan de slag. Het eerst sapje dat ik maakte bestond uit:

– 3 sinaasappels
– 1 banaan
– 1/2 groene appel
– 1 cm gember

Een erg lekker sapje, en dit gaf een halve liter sap, best veel dus.
Daarna maakte ik op verzoek van Mark het volgende sapje:

– 3 sinaasappels
– 2 handen aardbeien (diepvries)
– 1/2 mango

Ook een halve liter sap! En dat is ook één van de voordelen van een slowjuicer, je haalt echt heel veel sap uit je fruit. Daar naast is het best fijn dat er ook heel veel voedingsstoffen (vitaminen, mineralen en enzymen) behouden blijven doordat het apparaat niet warm wordt. Veel beter dus dan sap uit een pak. Uit vers fruit krijg je overigens wel meer sap dan uit diepvriesfruit.

Vanochtend was ik vroeg wakker en maakte ik ook nog een sapje als ontbijt:

– 2 sinaasappels
– 1 grapefruit
– 3 mandarijnen
– 1/2 appel

En dat leverde 700ml sap op! (Ik weet niet hoe interessant dat is om te lezen hoor, maar ik word er gewoon zo blij van dat ik het moet vertellen).

Uiteraard heb ik de hele nacht over slowjuicen gedroomd en allemaal leuke dingen bedacht, dit weekend ga ik proberen soep te maken met de slowjuicer en experimenteren met groente sapjes. Wat trouwens ook fijn is, is dat je echt niks hoeft te verspillen, van de pulp die uit de machine komt kun je bijvoorbeeld fruitcakes bakken, maar je kunt het ook in de tuin gebruiken als compost. Ik voer het aan mijn wormen zodat ze er lekkere voedzame aarde van kunnen maken.
Het enige minpunt vond ik de hoeveelheidverpakkingsmateriaal, maar gelukkig had ik voor de dozen al snel een oplossing gevonden: een nieuw fort voor mijn nijnie 🙂