Konijnenliefde op het eerste gezicht

Het is woensdag! Dat betekent dat we precies op de helft zitten tussen het afgelopen weekend en het komende weekend. En mijn afgelopen weekend was tof!

6 Weken geleden is mijn lieve kleine bunny Bram gecastreerd omdat ik het nogal zielig voor hem vond dat hij alleen in zijn kolossale megahok woonde. En omdat ik voor hem wel een lief vriendinnetje, maar geen 1000 babynijnies wou moest het gebeuren.

BramBrammetje 🙂

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover dat Bram een vriendinnetje uit mocht zoeken. Door de sneeuw reden we naar Oldenzaal, waar asiel Goofy zit. Goofy is een asiel dat alleen konijnen en cavia’s opvangt. Ze hebben daar veel kennis van konijnen en geven bijvoorbeeld geen konijn alleen mee, omdat konijnen het liefst in koppeltjes leven.

We mochten bij Goofy een schuur in die helemaal vol stond met konijnen en er werd ons gevraagd of we voorkeur voor een konijn hadden. Ik had natuurlijk al wel even op de website gekeken welke konijnen er zaten, maar het is moeilijk kiezen hoor. Ik vind het vooral belangrijk dat de konijnen het samen leuk hebben, en hoe een konijn er dan uit ziet maakt me niks uit, maar hoe kan ik nou aan de buitenkant zien welk konijn aardig gaat zijn voor Bram? Gelukkig loste dit probleem zichzelf op. De dames die ons hielpen zetten midden in de schuur een ren op en daar werd Bram in losgelaten. Ik schrok wel even, want Bram is een dwergkonijn en nu ik hem hier tussen de gewone konijnen zag werd ik even bang dat hij helemaal geen maatje zou vinden. De kleinste konijnen die er zaten waren toch allemaal nog zeker een keer zo groot als Bram! Maar volgens de dames zou dat geen probleem zijn. En inderdaad, ik hoefde niet eens meer te vertellen met welk konijn ik het wilde proberen, Bram stond meteen bij een van de dames aan de tralies, en ook zij sprong van enthousiasme in het rond. Deze dame, in het asiel Tessa genaamd, werd bij Bram in de ren gezet en binnen enkele seconden was duidelijk dat het een match was, hoera! Dat Tessa de zelfde tekening heeft als Bram is puur toeval, maar ik vind het wel heel leuk.

Eenmaal thuis bleek het ook gelijk goed te gaan. De asieldames waarschuwden ons dat er nog wel wat gevecht kon voorkomen, maar meer dan achter elkaar aanrennen, elkaar wassen en lekker tegen elkaar aanliggen heb ik ze niet zien doen. De dame is nog wel een beetje schrikkerig af en toe, maar ze is gek op een aai. Alleen een foto zit er nog even niet in, want ze is veel te druk met alles onderzoeken, dus ik heb heel veel foto’s van een konijn dat de andere kant opkijkt, haar hoofd in een tunnel of huisje steekt, of net uit beeld verdwijnt omdat ze schrikt van de kat die mauwend voorbij komt. Gelukkig vond ik een mooie foto van haar op de website van Goofy:

De dame is voorlopig nog naamloos, want ik vind Tessa geen leuke naam voor dit konijn. Ik twijfel nu tussen Lisa, Babs en Bunny Galore. Die laatste is wat extravagant (*kuch kuch*), maar ik kwam erop omdat we Bram eigenlijk nog nooit Bram hebben genoemd, maar altijd nijntje of konijnie. Als ik haar omdoop tot Bunny Galore is het ene konijn Bunny en de andere Nijntje, dat leek me wel grappig. Weten jullie nog een leuke naam voor dit konijn?

Voorlopig wonen de konijntjes nog bij ons in huis, maar omdat we een mooie grote tuin hebben vind ik het leuker voor ze als ze buiten kunnen wonen. Daarom gaan ze vanaf het voorjaar wennen aan het buitenleven door geleidelijk steeds wat meer buiten als binnen te zijn, en daarvoor staat dit awesome konijnenkasteel al voor ze klaar:

IMG_0792

We zijn afgelopen weekend niet alleen maar druk geweest met de nijnies, we hadden ook nog tijd om lekker in de sneeuw te spelen en een hele gave sneeuwpop te maken:

IMG_0789

En ik hoorde dat er komend weekend nog veel meer sneeuw komt, jeej!

Foto credits: 2

Blue monday

Aanstaande maandag is het blue monday, statistisch gezien de meest deprimerende dag van het jaar. Dat wordt tenminste beweert. In werkelijkheid is dat natuurlijk helemaal niet zo, blue monday is ooit “uitgevonden” door een PR bureau en vervolgens is een professor ermee aan de haal gegaan. En tja, dan doet de media verder zijn ding en ontstaat een nieuwe vastgeroeste mythe in de samenleving.

Toch heb ik het idee dat de winterdip me ineens met een record tempo in begint te halen. Tot op heden heb ik er elk jaar nog één van flink formaat gehad, maar dit jaar dacht ik de dans te ontspringen. Misschien is mijn opkomende dip een voorbode van de winter die er dan nu misschien toch nog aankomt? Daar zou ik dan wel weer enigszins blij van worden. Stel je voor, een dik pak sneeuw terwijl de dagen alweer langer worden! Heerlijk buiten wandelen, zonlicht absorberen dat op de sneeuw reflecteert. Een betere kuur tegen de winterdip bestaat denk ik niet. Maar tot die sneeuw valt zou ik het liefst in bed blijven liggen. Of zou dat toch ook een beetje komen door faalangst voor de tentamens die er in sneltreinvaart aankomen?

Zelfs als psycholoog (in de dop) vind ik het altijd moeilijk te zeggen wat je in dit soort situaties het beste kunt doen, want dat is toch voor iedereen een beetje anders. Bij mij is het vaak zo dat ik het wel aan voel komen, ongeveer een week van te voren barst ik ineens van de energie, heb ik duizend-en-één goede ideeën en bijna geen slaap nodig en dan pats boem daar is het gat. Die dagen waarop ik me zo voel zijn eigenlijk de dagen waarop ik dan zoveel mogelijk structuur aan moet brengen of vasthouden (en al die ideeën maar lekker laten gaan, want ik ga er dan ook direct mee aan de slag en een week later levert dat dikke vette stress op omdat het veel te veel hooi op mijn vork blijkt te zijn). Wat ik omschrijf lijkt enigszins op een bipolaire stoornis, maar ik verzeker je, dit is op z’n max dan een manie-light. Want een echte manische episode hoop ik nooit mee te maken, het dal dat daarna komt lijkt me verschrikkelijk. Vaak komt de dip als er dan een paar dingen achter elkaar misgaan, er komt een druppel die de emmer doet overlopen en ja, dan is het mis. Maar ook dan helpt het me enorm om vast te houden aan structuur en uitdagingen niet uit de weg te gaan. Want het blijkt vaak dat je meer kunt dan je denkt, en na het uitgaan van de uitdaging ben je vaak weer trots op jezelf.

En soms, heel soms, trek ik alle gordijnen dicht, zet de deurbel en mijn mobiel uit en ga lekker in mijn pyama en slaapzak de hele dag op de bank liggen series kijken. Want ook dat helpt 🙂

Hebben jullie ook wel is last van een (winter) dip? Wat doen jullie om hier doorheen te komen? Of doe je er juist helemaal niks aan?

Vegan cupcakes (en pannenkoeken horror)

Ja, die bestaan en ze zijn heerlijk!
Deze week wordt mijn baby neefje geboren en om dat te vieren mag ik voor de visite cupcakes bakken. Een leuk alternatief op de ouderwetse beschuit met muisjes (die iedereen ondertussen wel een keer zat is volgens mij?). Het recept voor deze cupcakes is niet helemaal van mij, maar ik heb het wel gepimped en ik ga het deze week met jullie delen 🙂

Dan de pannenkoeken horror. Mijn soon to be baby neefje heeft ook al een grote broer en zus:
IMAG0842
Deze hebben afgelopen weekend bij ons gelogeerd en na een middag pret in de sneeuw en op de kinderboerderij was het tijd voor avondeten. Het was mijn beurt om te koken dus het moest iets vegans worden. Mijn nichtje had wel zin in pannenkoeken. In haar eetstoel zat ze in de keuken goed toe te kijken hoe dat nou precies moet, dat pannenkoeken bakken, want dat vond ze toch wel een hele ingewikkelde klus. Vervolgens bedacht mevrouw dat ze geen zin meer in pannenkoeken had en een boterham wou. Eenmaal aan tafel wou ze toch wel weer een pannenkoek, maar na één hap zat ze vol (jaja, maar een snoepje kon er nog wel bij). Kortom, wij zaten met een enorme stapel heerlijke pannenkoeken waar we de volgende dag ook nog mee konden ontbijten en die ook nog is een stuk gezonder zijn dan de ‘normale’ pannenkoeken 🙂

Gelukkig hebben we zelf nog geen kinderen, want ik vind het veel te leuk om te experimenten in de keuken en ik heb het idee dat kinderen dat niet kunnen waarderen. Daarnaast is het ook erg fijn om de vrijheid te hebben om te gaan en staan waar je wilt 🙂 Maar een weekend lekker moederen is af en toe wel fijn!