Guess who’s back?

IMG_6293

Shame
Ruim 2,5 jaar is het geleden dat ik mijn laatste post schreef. Schandalig! Nou was ik altijd al niet die consequente blogger, maar dit is wel een heel groot gat.

Er is ontzettend veel gebeurd (waar ik jullie niet mee zal vervelen), waardoor ik gewoon echt niet aan het schrijven toe kwam. Maar vorig jaar, begin december, schreef ik heel dapper op mijn Facebookpagina dat ik nu toch echt weer zou beginnen. Ik was net bevallen en dacht dat ik zeeën van tijd zou hebben in mijn verlof, want baby’s slapen megaveel. Toch? En na mijn verlof zou ik een dag minder gaan werken zodat ik ook nog zeker een paar posts per week zou kunnen schrijven.

Cry baby cry
Helaas bleek Colin (zo heet ie, die firstborn van ons) een huilbaby. En niet zomaar een, hij huilde 16 uur per dag. Elke dag. Je begrijpt, wij waren afgepeigerd. Nu, een jaar later, weten we nog steeds niet waarom hij zoveel huilt. Nog steeds krijst hij alle nachten door en nog steeds zijn wij afgepeigerd, maar ik ben toch wel weer toe aan wat geschrijf. Ik ga geen beloftes doen over hoeveel er geschreven gaat worden en ook nog niet waarover, maar ik verwacht dat ik ook wat moeder dingen ga schrijven want dat is nu een groot onderdeel van mijn leven :).

Hoe is het nu?
Op dit moment ben ik geen wannabevegan meer, maar een echte vegan! Niet perse by choice. Een van de redenen waarom Colin zo slecht in zijn velletje zit bleek een koemelkallergie en een ei-allergie. Omdat ik borstvoeding geef eet ik die dingen dus ook niet meer. Inmiddels al ruim een half jaar niet meer. Niet dat ik het daarvoor heel veel at, maar hij reageerde enorm op het kleinste beetje. En het bevalt me eigenlijk heel goed. Maar no worries, ik ben nog steeds niet toegetreden tot de vegan politie dus ik zal niemand veroordelen op wat hij in zijn mond steekt. Anders zou het bij ons thuis, met een echte omnivoor, heel snel heel ongezellig worden denk ik.

Misschien valt het jullie op aan dit schrijven, misschien ook niet, maar mijn brein is veranderd in een soort pulp door het enorme slaapgebrek en alle stress rondom de gezondheid van onze kleine man (daarover schrijf ik misschien nog wel is). Ik heb in ieder geval wat moeite met aandacht en concentratie, waardoor ik wat minder mooi samenhangend kan schrijven. Maar dit wordt vast weer beter als we ooit weer slaap krijgen.

Shout out
Nog even een hart onder de riem voor alle papa’s en mama’s met een huilbaby: jullie rocken! En ja, jullie kunnen dit. Jullie kunnen het volhouden en jullie komen erdoor! Ik ben trots op jullie allemaal, stel bikkels.

Het is in tekst niet uit te drukken wat het hebben van een huilbaby betekent, en als je er geen ervaring mee hebt is het ook bijna niet voor te stellen. Ik twijfel nog of ik hier een onderwerp aan wil wijden omdat wij zelf op verschrikkelijk veel onbegrip zijn gestuit, maar ergens is dat ook nog een heel gevoelig onderwerp voor mij. Wie weet over een tijdje, en wie weet nooit (welkom in mijn wispelturige brein).

Baby/peuter/kleuter foto’s
Voor iedereen die het stom vind om naar de foto’s van kinderen van een ander te kijken, troost je. Wij, significant other en ik, hebben afgesproken geen foto’s te delen waar Colin herkenbaar opstaat. En omdat foto’s van zijn achterkant voor ons nou eenmaal niet zo interessant zijn maken we die bar weinig. De foto bij deze post is echter een uitzondering op de regel, want kijk hoe mooi! Alle credits voor dit prachtige plaatje zijn voor Studio Cake Smash.

Advertenties

Pinterest Friday: Pindakaas en chocola

Toen ik in oktober met Mark in Londen was at ik elke dag Reese’s peanut butter cups.

Je kunt ze hier ook kopen, maar ze zijn zo verschrikkelijk duur dat ik dat zonde vind van mijn geld. Maar ze zijn wel verslavend lekker, dus ik moest op zoek naar een alternatief! Ik geloof trouwens dat ze ook niet vegan zijn, nog een reden om ze te laten liggen.

Gelukkig is er Pinterest en zijn er heel veel mensen die mijn liefde voor chocolade en pindakaas delen. Ik vond een recept voor een raw vegan peanut butter cheesecake, die ook nog is perfect past in mijn vastentijd! Het recept vind je hier.

Zo ziet de taart er bij het recept uit:

En zo is mijn taart geworden:
IMG_0920

Misschien (zeker weten) niet zo mooi als het origineel, maar wel heel lekker! Vooral die peanut butter cups bovenop, maar daar ging het natuurlijk ook om. Ik kon overigens nergens van die mini cupcake vormpjes vinden op de cups in te maken, dus ik gebruikte mijn ijsblokjesvorm die ik ook al eerder voor superlekkere bonbons heb gebruikt.

IMG_0924

De onderkant van elk cupje is van siliconen, waardoor je je snoepjes er makkelijk uit kunt duwen.

Met dit soort lekkerheden kom ik mijn vastentijd wel door!

Foto credits: 1, 2

Vegan snoep review + een lekkerder en goedkoper alternatief

Vegan snoep, daar is nog niet zo heel veel van te krijgen, in ieder geval niet aan deze kant van het land. Daarom werd ik helemaal blij toen ik zag dat de tuinen Nãkd bars ging verkopen. Ik had ze nog nooit gehad, maar op verschillende blogs en ook op Facebook zag ik lovende reacties voorbij komen.

IMG_0733

Op de foto zie je de pecan pie, en ik heb ook nog de cocoa orange geprobeerd. De Nãkd bars zijn niet alleen vegan, maar ook raw. Er zitten geen gluten in (voor mij niet belangrijk, maar als je geen gluten mag is dat heel fijn natuurlijk) en ze worden gemaakt van allemaal natuurlijke ingrediënten. In de pecan pie zitten bijvoorbeeld alleen pecans, dadels en amandelen.

Mijn ervaring is dat veel vegan voedingsartikelen die beschreven worden op een blog of die ik tegen kom op Facebook/Pinteres/Twitter ontzettend postitief ontvangen en omschreven worden. En al heel vaak heeft dat bij mij voor een enorme teleurstelling gezorgd. Mensen schrijven over hoe fantastisch iets smaakt, hoe mooi het er uit ziet en hoe het zo enorm dicht bij de real deal komt, maar mijn ervaring is dat dat heel vaak helemaal niet zo is. Misschien hebben vegans het idee dat ze maar met minder genoegen moeten nemen omdat er dus nog niet zoveel te koop is en ze daarom maar tevreden moeten zijn met wat er is, maar dat is echt niet waar. Helemaal niet voor de prijzen waarvoor deze vegan producten worden aangeboden (een Nãkd bar kost bijvoorbeeld €1,19!)

Je kunt het misschien al wel een beetje raden, ik ben dus niet heel erg te spreken over deze veel te dure bars. In de verpakking lijkt het nog aardig wat, maar als je hem opent raak je tegelijk teleurgesteld over het formaat van deze bar. Ook de smaak viel me enorm tegen. Ik vind het fijn dat ze geen conserveringsmiddelen en dergelijke bevatten, maar ik denk dat dit soort producten het lekkerst zijn als ze vers zijn. Deze bars proefden alsof ze al veel smaak verloren hadden. Ik denk dat het een goede snack is voor als je onderweg bent en even wat nodig hebt, maar ik zou ze niet snel voor de lekkere trek kopen.

Gelukkig heb ik wel een heel goed alternatief voor jullie, namelijk dit recept. Deze maak ik zelf vaak, als ik weer in een gezonde bui ben en toch wat lekkers wil snoepen. In plaats van door poeder suiker rol ik ze dan door geraspte kokos, echt super lekker!

Foto credit: 2

Hebben jullie tips voor vegan lekkernijen die in winkels te koop zijn en die je echt lekker vind?

Soy scent review + winactie

Soy scents
Een tijdje geleden kreeg ik via Facebook een uitnodiging om een pagina over soy scents leuk te vinden. Ik deed dit, maar heb er verder een tijd lang niks mee gedaan.
Omdat ik telkens posts met foto’s van prachtige creaties voorbij zag komen werd ik toch nieuwsgierig. De enorme hoeveelheid verschillende geuren hielp trouwens ook om mijn aandacht te trekken.

Leuke vormpjes

Leuke vormpjes

Vegan soy scents!
Ik nam contact op met de verkoopster, Marenth, om te vragen welke ingrediënten ze gebruikte, en wat bleek? Deze soy scents zijn compleet vegan! En wat ik nog veel leuker vind is dat ze ze allemaal zelf maakt, in leuke vormpjes ook nog is.

Uit de enorme lijst met geuren, en dan bedoel ik echt enorm, mocht ik er 3 kiezen om voor jullie te testen. Moeilijk hoor, want naast de vaste selectie aan geuren, verkoopt ze ook regelmatig limited editions.

Ik koos voor de geuren groene thee, crème brûlée en een geur die ze had nagemaakt van de Lush: yum yum yeah. Die laatste moest er natuurlijk bij, er gaat geen dag voorbij zonder dat ik Lush producten gebruik en ik denk dat ik inmiddels al een stuk of 30 verschillende Lush winkels in verschillende landen van binnen gezien heb.

Vorige week lag de envelop met mijn soy scents op de mat, en die rook ik al toen ik de hal in liep nog voordat ik hem gezien had! Dat was fijn thuiskomen. Toen ik de envelop opende kreeg ik meteen een flasback naar mijn laatste bezoek aan de Lush, de yum yum yeah scent zat zeker weten in deze enveloppe. De andere twee ook hoor, maar dit was de overheersende geur.

Met stukjes groene thee en bruine suiker!

Geur test
Omdat je elke soy scent meerdere avonden kunt gebruiken schrijf ik deze review pas een week nadat ik ze gekregen heb, want ik moest ze natuurlijk wel allemaal even goed besnuffeld hebben.

Op dit moment brand de crème brûlée nog, deze zocht ik uit voor Mark omdat crème brûlée één van zijn favoriete toetjes is. Of het echt als crème brûlée ruikt weet ik niet (ik lust het zelf niet), maar lekker ruikt het zeker weten. Het ruikt alsof vanille en cocos samen een heerlijk ruikend kindje hebben gekregen. De yum yum yeah brandde ik als eerste op, ook die was heerlijk en hij was door het hele huis te ruiken, zelfs de volgende dag nog. Mijn favoriet was de groene thee, die ik er trouwens ook het leukst uit vond zien, met echte stukjes thee erin. Ik heb nu een beetje spijt dat ik er niet meteen meer besteld heb, maar gelukkig zijn ze helemaal niet duur dus ga ik binnenkort een kerstcadeautje voor mezelf bestellen.

Winnen
Wil jij ook graag deze soy scents proberen? Ik mag een setje van drie scents weggeven aan een gelukkige winnaar. Win je, dan krijg je de geuren die ik getest heb.

Hoe doe je mee?
Je kunt meedoen door dat in de comments te laten weten. Simpel toch? Wil je je winkans vergoten? Dat kan op twee manieren, namelijk door de Facebookpagina van de wannabe vegan te liken én door deze actie op Facebook te delen. Als je de actie deelt, laat dat dan even weten in je comment. Voor elke van deze acties komt je naam een keer extra in de generator die de winnaar bepaalt.

Wanneer?
Nou, vanaf nu dus. Deze actie loopt tot 10 december en op 11 december zal ik de winnaar bekend maken.

Niet gewonnen?
Niet getreurd, want dan kun je altijd nog zelf soy scents van Marenth bestellen via haar pagina.

Hachee met aardpeer (recept)

Zo, nog even een superlekker recept voor het weekend!

Eerder dit jaar stak ik in mijn moestuin aardperen in de grond, maar ik had echt geen idee of ik ze überhaupt zou lusten. Ik heb gelezen dat je ze het beste pas kunt oogsten nadat het gevroren heeft, en dat was nog niet gebeurd toen ik een bak met aardperen bij de AH tegenkwam. Ik was inmiddels zo benieuwd naar de smaak dat ze wel mee naar huis móesten.

Een aardpeerbaby die ik eerder dit jaar pootte

Een aardpeerbaby die ik eerder dit jaar pootte

Tja, toen had ik dus een bak aardperen in huis en geen idee wat ik daarvan moest maken. Een aardpeer ziet er een beetje vreemd uit, met allemaal knobbels en een soort geschubde schil en ik had geen idee hoe het zou smaken. Google resultaten kwamen niet verder dan een ‘nootachtige’ smaak, daar kon ik dus ook niet veel mee. Dus ik ging op smulweb op zoek naar een recept. En na heel veel suffe recepten kwam ik een recept tegen voor vegetarische hachee met aardperen! Met een paar kleine aanpassingen was het vegan en het smaakte echt heerlijk! Eerlijk is eerlijk, het smaakte niet als hachee, maar zeker net zo lekker. En ook niet verkeerd, we kunnen er met zijn tweeën drie keer van eten.

Ingrediënten

– 500 gram vegetarische rundreepjes (ik gebruikte vegan teriyaki stukjes)
– 250 gram champignons in kwarten
– 4 uien, gesnipperd
– 4 tenen knoflook, fijngesneden
– 1 middelgoot blikje tomatenpuree
– 4 eetlepels bloem
– 550 ml groente bouillon (zelf maken door 1 bouillontablet op te lossen in 550ml water)
– 400 gram aardperen, geschild en in schijfjes gesneden
– 200 gram wortelen, in blokjes gesneden
– 1,5 theelepel gedroogde tijm
– 4 laurierbladen
– peper
– 1 flesje La Trappe dubel
– zout

Bereiding

Verwarm wat olie in een grote diepe pan (bijvoorbeeld een soeppan) en bak hierin je vleesvervanger aan. Wanneer dit klaar is doe je het `vlees` in een schaal. Verwarm nog wat olie in de pan en bak hierin de uien en de champignons totdat de ui glazig (gelig) wordt. voeg nu de knoflook toe, roer goed door en voeg daarna de tomatenpuree toe. Roer totdat de tomatenpuree egaal verspreid is, zet het vuur lager en laat het gerecht 10 minuten met de deksel op de pan smoren. Voeg vervolgens de bloem toe en roer dit er goed door, let op dit kan klonteren, als je goed roert verdwijnen de ergste klonten wel. Giet nu de bouillon erbij en roer nog een keer goed door. Voeg je ‘vlees’, aardperen, wortelen en de kruiden toe en, je raadt het al, roeren maar. Breng aan de kook en schenk dan het bier in de pan, laat dit helemaal uitschuimen en roer dan nog een keer door. Wanneer het mengsel weer kookt zet je het vuur laag en leg je het deksel met een kier open op de pan. Laat het gerecht 35 minuten sudderen, vergeet niet af en toe te roeren.

Serveren met aardappelpuree en je hebt een heerlijk gerecht voor een donkere winteravond. Ook lekker met een biertje erbij 🙂

Fat, sick & nearly dead

Nee, dit gaat niet over mij of de staat van mijn gezondheid. Gelukkig. Fat, sick & nearly dead is de titel van een documentaire die ik vorige week op Netflix zag en die best wat indruk op me heeft gemaakt.

Fat, sick & nearly dead

In deze documentaire volg je Joe, een Australiër met flink overgewicht en aardig wat gezondheidskwaaltjes. Hij slikt een aardige hoeveelheid medicijnen, maar wil het liefst weer gezond zijn zonder medicijnen te hoeven gebruiken. Hij is van mening dat hij dit kan bereiken door een ander eetpatroon aan te nemen. Om dit te bereiken start hij met 60 dagen sapvasten. En dat is het punt waarop ik deze documentaire bijna weer uitzette.

Ik ben niet bepaald een fan van sapvasten. Begrijp me niet verkeerd hoor, ik ben ervan overtuigd dat je heel veel voedingsstoffen uit sappen kunt halen en dat dit een awesome kick-off van een nieuwe levensstijl kan zijn, mits je dit niet langer dan een paar dagen achter elkaar doet. Maar deze beste man wou dit dus 60 dagen lang gaan doen. Voornamellijk omdat je amper vetten binnen krijgt tijdens zo’n kuur ben ik er huiverig voor. Ook al zijn we met zijn allen door de media geïndoctrineerd tot het geloven dat vet slecht voor je is en je dik maakt, je kunt absoluut niet zonder! Heel simpel uitgelegd wordt vet in je lichaam ingezet als geleider waardoor de cellen in je lichaam boodschappen aan elkaar door kunnen geven. Je hebt het dus letterlijk nodig om te kunnen leven.

Maar goed, terug naar de documentaire. Ik bleef kijken, ik weet niet of het het leuke Australische accent was of de leuke tekenfilmpjes waarmee de documentaire werkte om dingen op een grappige manier uit te leggen. Ik was geïntrigeerd. Joe gaat naar Amerika om zijn sapkuur te doen. De eerste 30 dagen verblijft hij op één plek, de 30 dagen daarop trekt hij rond. Overal neemt hij zijn sapcentrifuge mee naartoe, hij heeft zelfs een sapcentrifuge op een accu aangesloten in zijn auto zodat hij mensen die hij tegen komt op zijn reis een versgemaakt sapje kan laten proeven. En hij spreekt veel mensen. Veel mensen zijn geïnteresseerd, en hij weet zelfs mensen te inspireren hetzelfde te doen als hij. Tijdens zijn sapkuur staat Joe onder controle van dokter Fuhrman, die bekend is om zijn werk in, en boeken over voeding en gezondheid. Na de sapkuur eet Joe alleen nog maar plantaardig voedsel. Je ziet Joe veranderen van een man met ernstig overgewicht naar een gezonde man, die geen medicijnen meer hoeft te gebruiken (sorry, spoiler, maar dit was makkelijk te raden toch?)

Door deze documentaire ben ik (nog) beter na gaan denken over wat ik eet. Verschrikkelijk veel eten komt in een pakje en is bewerkt. Dit brengt heel wat teweeg in je lijf, zonder dat je dit direct merkt. En wanneer je het eindeijk wel merkt kan het al veel te laat zijn om er wat aan te doen. Maar Joe is niet de enige persoon in deze documentaire die mij tot inzichten heeft gebracht. Joe weet iemand te inspireren zijn pad te volgen, en ook hij wordt gevolgd in deze documentaire. Ik ga jullie niet vertellen hoe het verhaal van deze persoon verloopt want ik heb er zelf enorm veel plezier aan beleefd hiernaar te kijken en ik hoop dat jullie dat ook gaan doen! Als je aan het twijfelen bent of plantaardig eten nou wel zo goed voor je is, of je hebt even nieuwe motivatie nodig om het vol te houden (want gezond eten in een wereld vol verleidingen is nou eenmaal verschrikkelijk moeilijk vol te houden) dan raad ik je ook echt aan om deze docu te kijken.

Mocht je je nou echt geïnspireerd voelen, dan is er ook nog een website van Joe waarop je veel informatie kunt vinden, maar ook recepten voor sap en maaltijden, foto’s en verhalen van mensen die het gedaan hebben en nog veel meer.

Shepherd’s Pie (net echt!)

Dit gerecht at ik voor het eerst op tweede kerstdag, maar toen vond ik dat het nogal wat aan smaak miste. Deze week heb ik er mee geëxperimenteerd en ik denk dat het zo lekker is geworden dat je er vleeseters mee voor de gek kunt houden.
Helaas ben ik vergeten om foto’s te maken (het was al op voordat ik er aan dacht), dus qua vormgeving verdient deze blog geen schoonheidsprijs maar je moet me maar gewoon geloven als ik zeg dat het supersupersuper lekker is en je het echt zeker weten een keer moet proberen!

Shepherd’s pie
Voor 4-6 personen

Ingrediënten
– olijfolie
– 1 teen knoflook
– 3 laurierblaadjes
– 1 theelepel gemalen kruidnagel
– 1 eetlepel tijm
– gehakt kruiden
– 1 flinke winterpeen
– 2 uien
– 2 preien
– 180 gram vegan rulgehakt
– 1 blik linzen (uit laten lekken)
– 1 pak tomatenblokjes
– 700 gram aardappelen
– vegan boter
– paneermeel

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 180 graden.Snijd de winterpeen in de lengte door en snij vervolgens in plakjes. Snij de prei in ringen en snipper de uitjes. Schil de aardappels en breng ze aan de kook en kook goed gaar. Vang bij het afgieten wat van het kookvocht op in een pannetje. Zet twee pannen op het vuur en verwarm in beide pannen een scheut olie. In één pan fruit je de ui. Als de ui glazig begint te worden voeg je de knoflook, wortel en tijm toe. Roerbak dit 6 minuten. In de andere pan bak je het rulgehakt, waarbij je naar smaak gehakt kruiden toevoegt. Doe de prei bij de wortels en bak dit nog een minuut mee. Doe vervolgens het rulgehakt, de linzen, de tomatenblokjes, laurierblaadjes en kruidnagels erbij en roer goed door. Doe een deksel op de pan en laat op laag vuur 15-20 minuten sudderen. Breng ondertussen het kookvocht van de aardappels aan de kook en smelt hier 25 gram boter in. Voeg naar smaak peper en zout toe. pureer de aardappels en voeg zoveel van dit mengsel toe als dat je lekker vind (hoe meer hoe smeuïger). Wanneer de kooktijd voorbij is verwijder je de laurierblaadjes uit de pan (tenzij je het niet erg vind als je deze tijdens het eten tegenkomt, dan kun je ze voor extra smaak rustig laten zitten) en doe je het mengsel in een grote ovenschaal. Spreid hierover heen de aardappelpuree uit en strooi hierover paneermeel. Verdeel er wat kleine klontjes boter over en zet het in de over. Na 25 minuten is je pie klaar.Enjoy!

Winactie!

Om te vieren dat mijn blog bijna 1 jaar bestaat heb ik een leuke winactie bedacht (en daarom zijn er dus zomaar 2 posts op één dag!).

Wat kun je winnen?

Een heerlijke doucheset van Lavera. Uiteraard vegan en ook nog is biologisch en de ingrediënten zijn lokaal verbouwd! De winnaar krijgt een shampoo, creméspoeling en douchezeep.
Lavera

Waarom wil je deze set winnen?
Waar zal ik beginnen? De shampoo laat je haar heerlijk ruiken en de creméspoeling zorgt ervoor dat je geen gemene knopen in je haar krijgt. Lekker standaard dus. Wat ik veel belangrijker vind is dat ik sinds ik deze shampoo zelf gebruik veel minder snel vet haar heb en voor het eerst in mijn leven van de kapper te horen kreeg hoe enorm sterk en gezond mijn haar was 🙂 En oja, ik hoef nu ook veel minder vaak naar de kapper want ik heb bijna nooit meer gespleten of dode punten. Alleen maar win voor deze shampoo en creméspoeling dus. En de zeep? Ook die ruikt superlekker, en je krijgt er een lekker zacht velletje van. Altijd fijn.

Wat moet je doen?
1. Laat een comment achter dat je meedoet en vertel waarom jij wil winnen.
2. Like de facebookpagina. Dat kun je hier doen. (als je dit al gedaan hebt, hoeft het natuurlijk niet nog een keer.)

That’s all!

De winnaar wordt bekend gemaakt op 14 januari, de dag dat deze blog een jaar bestaat.

Bruidstaart

In mei is mijn moeder getrouwd en ik mocht zorgen voor het bruidsgebak. Het is inmiddels al weer een paar maand geleden, maar ik wil het toch graag met jullie delen, want ik was toch best wel trots op wat ik in elkaar heb weten te draaien.

Het zou een kleine, bescheiden bruiloft worden met niet meer dan 30 gasten. Toch was mijn moeder als de dood om gebak te kort te komen dus kreeg ik een grote opdracht.. Ze wou een bruidstaart met 2 verdiepingen en veel bloemen en ze wou 3 verschillende soorten cupcakes.

Ik heb Groene thee cupcakes gemaakt, met een groene thee botercreme:
IMG-20130509-WA0014_20130819111946776

Chocolade cupcakes met sinaasappelbotercreme:
IMG-20130509-WA0017

En vanille cupcakes met vanille botercreme:
IMG-20130509-WA0015

En daar stond dus de hele koelkast mee vol 🙂 (Erg moeilijk om niet stiekem van te snoepen hoor!)
IMG-20130509-WA0018

Jammer genoeg heb ik geen goeie camera, maar je moet me maar geloven als ik zeg dat de cakejes erg mooi waren. En helemaal vegan 🙂 (en niemand die het gemerkt heeft hihi).
De groene thee cupcakes zijn versierd met witte fondant en pareltjes, de chocolade cupcakes met een toef botercreme en zelfgemaakte (ja echt! Uren mee bezig geweest) bloemen en de vanille cupcakes met roze fondant en een (zelfgemaakte) witte camee.

De taart is helaas niet helemaal vegan geworden. Ik wist gewoon niet hoe ik een biscuitbodem zonder eieren moest maken. Als iemand daar nog tips voor heeft hoor ik het graag :). Op de eieren na zitten er verder geen dierlijke bestanddelen in.
Het maken van de taart was wel erg tijdrovend, toch wel heel anders dan cakejes bakken en versieren. En ik vond het zooo eng om hem te bekleden. Ineens schoten er allemaal horrobeelden door mijn hoofd over gescheurd fondant of een taart met lelijke plooien, maar gelukkig is het allemaal goedgekomen en was dit het resultaat:
IMG-20130509-WA0010_20130819110827117

De taart is versierd met witte fondant, zelfgemaakte bloemen en roze lint.
Natuurlijk bleven er heel veel cakejes over, want dit was genoeg voor ongeveer 60 á 70 mensen, dus we hebben ook nog lekker wat mee naar huis genomen om van te snoepen.
Al met al vond ik het erg leuk om te doen en zeker voor herhaling vatbaar 🙂

Linzenburgers recept

Ik had nog nooit linzen gegeten, maar ze schijnen erg goed te passen in een veganistische leefstijl. Ik had een doos gekocht maar ik vond het er niet erg smakelijk uitzien. Linzensoep sprak (en spreekt) me niet aan, dus ik heb er burgers van gemaakt en daar ben ik erg blij mee! Ik vond ze heerlijk.

Dit heb je nodig
Voor ongeveer 6 burgers
– 1 ui, gehakt
– 3 tenen knoflook, geperst (liefst die uit een potje olie, net als in dit recept)
– 370 ml water
– 1 theelepel gerookte paprika poeder
– peper naar smaak
– 170 gram linzen
– 30 gram zongedroogde tomaten
– 1 eetlepel balsamicoazijn
– zout naar smaak
– gehaktkruiden ( ja echt!)

Dit moet je doen
Bak de ui lichtbruin met maar een heel klein beetje olie of boter op middelhoog vuur in een kleine soeppan.
IMAG0918
Uitjes in de pan

Voeg de knoflook toe en bak dit nog een minuutje mee. Doe het (warme) water in de pan, voeg de paprikapoeder en naar smaak peper en zout toe en breng het aan de kook.
IMAG0919
Hoe het er ongeveer uit zou moeten zien

Roer de linzen erdoor en breng het weer aan de kook. Doe het deksel op de pan en laat het zachtjes koken voor ongeveer 20 minuten waarbij je af en toe doorroert.
IMAG0922
Na 20 minuten koken

Haal daarna de pan van het vuur en voeg de zongedroogde tomaten, de balsamicoazijn en de gehaktkruiden naar smaak toe. Pureer dit vervolgens zo goed mogelijk met een staafmixer.
IMAG0923
Gepureerd

Proef hoe je het vind smaken, je kunt nu nog kruiden toevoegen. In mijn geval betekent dat vaak nog heel veel gehaktkruiden toevoegen. Als je tevreden bent over de smaak vorm je er balletjes van die je vervolgens plat drukt en bakt. Ik bak ze zelf in de grill om ze vetarm te houden, maar in de pan met een beetje boter gaat ook prima.
IMAG0925
Klaar!

Het leuke aan deze burgers is dat je ze ook heel goed in kunt vriezen :).