De eerste post van 2018!

Ja daar ben ik weer, het meisje (of de vrouw, voor de pietlut) dat gemiddeld twee keer per jaar een post schrijft.

IMG-20180515-WA0006

In november, toen ik mijn laatste post schreef, dacht ik nog dat het wel goed zou komen met dat schrijven van mij. Zoals jullie zien was dat niet waar. Wil je weten hoe dat komt? Lees dan vooral verder.

Naiëf, zo zijn wij
In dat eerder genoemde stukje vertelde ik al dat ik het jaar ervoor moeder was geworden. Ook vertelde ik dat Colin een huilbaby was. Ergens geloofde ik er toen heilig in dat dat allemaal afgelopen zou zijn in de tijd dat hij 1 was geworden. De kinderarts had ons namelijk verteld dat alle kinderen stoppen met huilen (of krijsen, want dat was het) rond 1 jaar. Op 13 november vorig jaar is Colin 1 geworden. Maar een maand later, was er eigenlijk niks veranderd, behalve dat we nu konden zeggen dat we een huilpeuter hadden.
Naiëf van ons? Ja, en flink ook natuurlijk. Maar we hadden die strohalm zo hard nodig dat we er in wouden geloven. En we dachten ook, als wij daar nou heel hard in geloven, dan voelt hij het misschien wel en wordt hij rustiger.

Burn-out
Mark had in het begin van het jaar al een burn-out te pakken, niet heel gek want hij had behoorlijk wat voor zijn kiezen gehad. Een huilbaby deed de emmer gewoon overlopen.
Ik volgde in oktober. Geheel tegen mijn wil in, gooide mijn lichaam de handoek in de ring. Ik had al wat hele heldere signalen gekregen, zo miste ik regelmatig delen van mijn dag, viel ik achter het stuur weg en reed ik daardoor bijna een woning in, had ik om de haverklap migraine en mijn hart klapte zo’n beetje uit mijn borst van het felle en onregelmatige kloppen. Daarnaast had ik paniekaanvallen en kon ik gewoon geen overzicht meer krijgen, zelfs door iets alledaags als het huishouden raakte ik overspoeld met wanhoop. Ik weet alles aan de vermoeidheid en de zwangerschapshormonen. Totdat ik na mijn vakantie een week gewerkt had en volledig instortte. Ik kon letterlijk de ene voet niet meer voor de andere krijgen en moest me ziek melden. Aanvankelijk dacht ik nog dat ik een vreemde soort griep te pakken had en dat ik er een week later weer zou zijn. Mensen om mij heen wisten natuurlijk al lang dat ik er voorlopig nog niet zomaar bovenop zou zijn.

En toen
In de periode tussen mijn ziekmelding en nu liggen vooral heel veel bezoeken aan bedrijfsartsen, psychologen en haptonomen voor mij en een hele rits aan specialisten voor Colin. Te veel en te saai om over te schrijven. Wel weten we door een bezoek aan het slaapcentrum nu eindelijk wat er aan scheelt. Colin heeft last van night terrors, in een notendop zijn dat een soort verschrikkelijke hallucinaties die ontstaan in de R.E.M.-slaap. Wat er gebeurde is dat hij dus verschrikkelijk begon te krijsen in zijn slaap waarop wij hem gingen troosten omdat we dachten dat hij wakker was. Hij heeft tijdens deze episodes namelijk altijd zijn ogen open en nu hij wat groter is wil hij ook nog wel is door zijn bedje heen rennen, alsof hij ergens voor weg loopt. Maar ondanks dat zijn ogen open zijn, ziet hij niet zijn ouders die hem komen troosten, maar zijn hallucinatie. Laten we er voor deze uitleg van uitgaan dat hij beschikt over een hele rijke fantasie en de boogeyman ziet in zijn hallucinatie. Als wij hem dus uit bed pakken om te troosten, dan is het niet papa of mama die hem optilt, maar de boogeyman, niet mama fluistert troostende woordjes, maar de boogeyman raspt ze in zijn oor. Dit is de reden dat hij alleen maar meer overstuur raakte wanneer wij hem troosten. We hebben goede handvaten mee gekregen om hiermee om te gaan en er lijkt nu echt verbetering in te zitten.

Hoe verder
Colin begint nu eindelijk wat beter te slapen en wij proberen ons slaapgebrek een beetje in te halen, al hebben we nog niet het gevoel dat dat echt lukt. Ik denk ook dat anderhalf jaar aan nachten met minder dan twee uur slaap (in stukjes van tien minuten per keer, nu ik het opschrijf besef ik weer even hoe bizar we het hadden), niet zomaar is ingehaald. Langzaam pak ik weer wat meer uurtjes op het werk op, en so far so good. Dus daar ga ik mee door, en daarnaast heb ik (ik voel me nu heel professioneel) een plan gemaakt voor deze blog, zodat ik in mijn vrije tijd mijn hersens een beetje aan het werk kan zetten.

Wat een nachtmerrie
Ja, maar ook nee. We wouden graag een kindje en hebben gewoon een “beetje” pech gehad. En laat ik ook vooral benadrukken, Colin is een heerlijk kind! We genieten ook enorm van hem en zijn heel blij dat hij er is. Ik denk ook dat deze straffe start er voor heeft gezorgd dat we een hele sterke band met hem hebben kunnen vormen, want die is er zeker.

Voor iedereen die zich nog in de hel van een huilbaby bevindt, houdt moed! Het komt goed, ooit. Ik ben blij dat wij zijn blijven zoeken naar de oorzaak, want echt: een kindje huilt niet voor niks.

En voor iedereen die dit echt niet relatable vind, helemaal niet wil lezen over kinderen, kinderen stom vind enzovoort: ik zal vast nog wel is vaker schrijven over kindgerelateerde dingen, maar ik beloof dat dit geen mamablog wordt!

Advertenties

Update #2 en simpele soep

Vorige week schreef ik hier over mijn nieuwe goede voornemens om een gezonder leven te leiden. Vandaag geef ik jullie de tweede update. Laten we beginnen met een foto:

Ik in augustus

Ik in augustus

Deze foto is genomen in augustus, het is er nog niet van gekomen om fatsoenlijke foto’s te maken voor deze blog, maar gaandeweg zullen er foto’s van mijn vooruitgang komen. Tussen augustus en nu is er ook eigenlijk niks veranderd. Overigens loop ik doorgaans niet in zo’n hippe legging rond, want dat kan gewoon echt niet met mijn maat, maar dit was mijn nieuwste yoga outfit die geshowd moest worden.

In de eerste week is het me, ondanks dat het een hele drukke week was, gelukt om twee keer te sporten. Ik ben één keer naar een crossfit les geweest en één keer naar een pilates les. Ik had drie keer in die week willen sporten, maar mijn schema stond het gewoon echt niet toe. Gelukkig ben ik niet altijd zo druk. Wat eten betreft ging het me eigenlijk heel goed af, ik had meer moeite met het op tijd naar bed gaan om voldoende slaap te krijgen. Ik mag van mezelf maximaal 1 snoepje per dag, maar ik denk dat ik in de afgelopen week in totaal misschien twee keer gesnoept heb. Vaker had ik er gewoon geen zin in. Ik ben in deze week 600 gram afgevallen en ik heb 27 punten verdiend. Ik moet er wel bij zeggen dat ik sinds zondag ziek ben (griepje) en dat ik zondag vergeten ben een puntenlijstje te maken.

Grokker

Omdat ik snel weer beter wil zijn besloot ik vandaag thuis een yogales te doen. Kennen jullie Grokker al? Grokker is een website die ik al een tijdje gebruik, voornamelijk omdat ze honderden yogalessen aanbieden, helemaal gratis. De website is niet echt geschikt voor je mobiel of tablet, maar dat vergeef ik ze graag want ze bieden echt zoveel awesome dingen aan. Naast yogalessen vind je er ook fitness lessen, kooklessen, een forum en écht nog heel veel meer. Maar terug naar de yogalessen (sorry, yogafan hier!), je kunt makkelijk zoeken naar wat je wil, de kortste lessen duren 5 minuten, maar ze bieden ook lessen aan van anderhalf uur en alles wat daartussen ligt. Dan kun je nog een moeilijkheidsgraad aangeven en specifiek zoeken naar dingen waar je aan wilt werken (bijvoorbeeld rugpijn, onzekerheid, gebrek aan energie) noem maar wat op en er is een yogales voor! En alle lessen worden gegeven door echte yogi’s. Is het al duidelijk dat ik echt, echt fan ben?
Vandaag deed ik een les van een uur, waarvan ik het filmpje graag met jullie zou willen delen, maar dat staat Grokker niet toe (toch nog een minpuntje dan). Maar jullie moeten me maar gewoon geloven als ik zeg dat ik me daarna stukken beter voelde. Al denk ik ook dat alle verse groente- en fruit sappen uit de slowjuicer enorm meehelpen.

Vorige week heb ik dus flink wat sapjes gemaakt, maar ik heb ook soep gemaakt met de slowjuicer! Vond ik zelf best een inventief plan. Mocht je geen slowjuicer hebben, ik denk dat je met een sapcentrifuge ook best deze heerljke winterse soep kunt maken die barst van de vitamientjes. Erg goed dus als je zelf tegen een griepje of verkoudheid aan zit. Ik was er de afgelopen dagen in ieder geval erg blij mee dat ik dit vitaminebommetje in de koelkast had staan.

    Recept Vitabomb soup

Ingrediënten:
– 2 tomaten
– 3 puntpaprika’s (ik had een rode, gele en oranje)
– 1 rode peper
– 1/2 zoete aardappel
– 2 tenen knoflook
– 1 bouillonblokje
– 1/2 liter water.

Bereiding:
Snijd alle groenten in stukjes en doe ze in je slowjuicer. (Wat er uit kwam smaakte overigens heerlijk als sap, nooit gedacht omdat ik echt kan walgen van tomatensap). Doe je sap in een soeppan, voeg het water en het bouillonblokje toe en verwarm totdat de soep heet is en het bouillonblokje opgelost is.

Tadaa! Je eigengemaakt, supergezonde en lekker soep.